35 views

Daredevil: Το μέλλον των υπερ-ηρώων που θέλουμε

Μπορεί οι σειρές της Marvel και γενικά των σούπερ-ηρώων να έχουν πάρει την κατηφόρα, με τα Luke Cage και Iron Fist να μην ανανεώνονται και την DC να αυτοκαταστρέφεται, όμως η τελευταία σεζόν του Daredevil πρόσφερε ελπίδα στο τηλεοπτικό αυτό είδος. Επιπλέον, άνοιξε το δρόμο για το μέλλον των σουπερ-ηρώων, τόσο της τηλεόρασης όσο και του κινηματογράφου, προσφέροντας όσα αρνούνται χρόνια να αναδείξουν οι παραγωγοί τους.

Πλην των εξαιρετικών Charlie Cox και Vincent D’ Onofrio, των οποίων η ερμηνεία πλέον προσεγγίζει μια τηλεοπτική αποκορύφωση όσων αποτυπώθηκε στο χαρτί για τους χαρακτήρες τους, η τρίτη στη σειρά σεζόν Daredevil απογύμνωσε τους χαρακτήρες του και τους εξέθεσε στο τηλεοπτικό τοπίο υπό μια αντί-ηρωική, κοινωνική οπτική αποτύπωση.

Για το Daredevil, ο Mat δεν είναι ένας υπέρ-ήρωας. Είναι ένας άνθρωπος που τολμά να κάνει κάτι το οποίο άλλοι δεν κάνουν. Έτσι λοιπόν, μέσα του ενέχει μια ανθρώπινη διάσταση και οι δύο κόσμοι στους οποίους ζει, εκείνος της νύχτας (ο διάβολος του Hell Kitchen) και εκείνος της ημέρας (ένας καθημερινός δικηγόρος), συγκρούονται μεταξύ τους αφήνοντας τον με διλήμματα και προβληματισμούς που κολλούν στο τοίχο ακόμα και τον πιο ψυχολογικά εγκρατή άνθρωπο.

Κάτι ανάλογο είχε την ευκαιρία να πράξει η Marvel στο Infinity War. Ήταν η μεγαλύτερη της ευκαιρία να πατήσει κάτω τους ήρωες της, να τους φέρει στα όρια τους και να τους αναγκάσει να αποδώσουν την αβεβαιότητα που κρύβουν κάτω από τις στολές τους. Αντίθετα, προσέγγισε ρηχά τα υπαρξιακά διλήμματα που θέτει η προσωπική σταυροφορία του Thanos και επέλεξε να εστιάσει στην ακατάπαυστη δράση. Το Daredevil δεν ακολούθησε την τακτική αυτή.

Τρανταχτό παράδειγμα είναι το γεγονός πως ο Daredevil δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να νικήσει τους εχθρούς του και να οδηγήσει με επιτυχία τους ‘καλούς’ στην λύτρωση. Μονάχα που στο σύμπαν του δεν υπάρχει καλό και κακό. Η προσέγγιση είναι πλήρως απογυμνωμένη από χολιγουντιανά στερεότυπα, που έθεταν τους υπέρ-ήρωες ως άκαμπτες ηθικά οντότητες, που είτε εκπροσωπούσαν το καλό είτε το κακό και μόνο. Είναι ο Mat επικίνδυνος για την Νέα Υόρκη ή όχι; Είναι o Bullseye μια απλή δολοφονική μηχανή ή απλούστατα ένα θύμα της κοινωνικής μας διάστασης; Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει τα ερωτήματα αυτά με βεβαιότητα και σίγουρα ούτε η τελευταία σεζόν το έκανε αυτό. Περισσότερα ερωτήματα γέννησε παρά απαντήσεις.

Παρόμοια αισθητική θα έχει και το New Mutants απ’ότι φαίνεται. Σκοτεινή, κλειστή, γεμάτη αδυναμίες, όπως ακριβώς και το Logan. Αυτή είναι προσέγγιση που οφείλουν τόσο η Marvel όσο και η DC να ακολουθήσουν ώστε να αποτυπώσουν  την νεωτεριστική τάση των κόμικ να συνθλίβουν τους χαρακτήρες τους και να τους παρουσιάζουν όχι σαν υπερ-άνθρωπους αλλά την προσωποποίηση της κατακερματισμένη μας κοινωνίας και ψυχοσύνθεσης.

Το Daredevil νίκησε το στοίχημα. Έλαβε καλές κριτικές και την αποδοχή των οπαδών. Όλοι μας σηκώσαμε τον Daredevil όταν εκείνος έφτυνε αίμα ταπεινωμένος. Αυτό ήταν το καλύτερο συναίσθημα που μπορούσε η σειρά αυτή να προσφέρει. Μαζί του πονέσαμε και εμείς, αγκαλλιάζοντας το σκοτάδι της κόλασης που οι ίδιοι δημιουργήσαμε.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail