152 views

Saturday Night Grumbling: Το καλοκαιράκι

Αγαπητοί αναγνώστες,

είναι το καλοκαίρι το τέλος ή η αρχή των πάντων; Είναι η κορύφωση μιας χρονιάς ή μήπως ένα σκιερό της κομμάτι; Για την Ελλάδα τουλάχιστον, αν δεν δηλώνεις οπαδός του καλοκαιριού, είσαι τουλάχιστον στόχος για κυνήγι χιλιάδων instagram influencer, για τους οποίους η περίοδος του καλοκαιριού ξεκινά απο τις απαρχές του Μαίου και τελειώνει κάπου στα μέσα του Σεπτέμβρη.

Τι ισχύει όμως για τους υπολοίπους εμάς; Ας εντρυφήσουμε με ειρωνική και χιουμοριστική διάθεση στην ουσία των καλοκαιρινών διακοπών.

Αρχικά το καλοκαίρι χωρίζεται σε δύο περιόδους. Η πρώτη αφορά τις αμιγώς καλοκαιρινές διακοπές. Ξέρεις, τις ημέρες εκείνες που λαμβάνεις άδεια από το εργασιακό περιβάλλον και χαλάς όλα σου τα λεφτά εκτός Αθηνών. Η άλλη περίοδος, είναι το καλοκαίρι στη δουλειά.

Η δεύτερη περίοδος είναι απόλυτα σατανική. Είναι η εποχή που ωθεί τους ανθρώπους στα άκρα, στο να εμφανίσουν τον πραγματικό τους εαυτό. Η θερμοκρασία έξω έχει φτάσει τους σαράντα βαθμούς γιατί πλέον Ελλάδα = χώρες του Ισημερινού και εσύ αγκομαχάς να βγάλεις το οκτάωρο σου ιδρωμένος, μέσα στα νεύρα (εκτός και αν βρίσκεσαι σε έναν χώρο με τον κλιματισμό σε θερμοκρασίες Αλάσκας προ φαινομένου του θερμοκηπίου) υπό κάθε άλλη περίπτωση βράζεις μέσα στα ρούχα σου. Όλοι γύρω σου είναι on-edge. Ναι, περιμένουν να βγουν σε άδεια, με την υπομονή τους πλέον να ακουμπάει επίπεδα “Δευτέρας χωρίς καφέ”. Το ίδιο συμβαίνει και στους “πελάτες” σου. Τίποτα καλύτερο από το να σερβίρεις παγωμένο καφέ σε ηλικιωμένες που μόλις τελείωσαν το εκατοστό τους κολύμπι στην παραλία, μισθώνοντας με πέντε ευρώ βανάκι του δήμου, ενώ εσύ δεν έχεις προλάβει να αντικρίσεις νερό ούτε στην μπανιέρα σου.

Σαν να μην έφταναν αυτά, είσαι υποχρεωμένος να ακούς τους πάντες  να συζητούν για καλοκαιρινές διακοπές. Μέρη ορεινά (seriously?), νησιά, παραλίες, μπιτσόμπαρα, οι πρωταγωνιστές των καλοκαιρινών συζητήσεων, που ακόμα και γνωστό από τον στρατό να συναντήσεις στο δρόμο, το πρώτο που θα σε ρωτήσει είναι αν πήγες διακοπές και όχι πως περνάς την ζωή σου. Στο εργασιακό περιβάλλον, μαζί με τα κλωτσομπουνίδια για τις άδειες, πρέπει να υπομένεις μαρτυρικά τους συναδέρφους σου να μιλούν για το πόσο τέλεια πέρασαν στο τάδε μέρος και πόσο η ζωή τους όλο τον υπόλοιπο χρόνο δεν έχει κανένα ενδιαφέρον, ζώντας στην λούπα σπίτι-δουλειά-σπίτι κάνοντας πράγματα που μισούν.

Μετά απο πληθώρα χαμένων ημερών, έρχεται η ώρα των καλοκαιρινών διακοπών. Επιλέγεις Ελλάδα, επιλέγεις νησί. Το επίδομα αδείας εννοείται δεν φτάνει ούτε για τις μισές ημέρες των διακοπών, οπότε χώνεις και  έναν δύο μισθούς, εκτός αν αποφασίσεις πως γουστάρεις ελεύθερο κάμπινγκ όπου θα μπορείς να τρέφεσαι με έντομα που έχεις ψήσει γύρω απο την φωτιά. Οι μαγευτικές παραλίες έχουν το τίμημα τους φίλε μου. Αλλά τι εστί μαγευτικό σε μια παραλία; Για εμένα είναι μονάχα η έλλειψη ανθρώπων σε αυτή. Πραγματικά, ποιος μπορεί να συμβιβαστεί με δεκάδες ξαπλώστες η μία ένα νανο-εκατοστό μακριά απο την άλλη, παιδάκια στην παραλία, γύπες, μπάλες και φουσκωτά; Η πραγματική απάντηση είναι κανείς, αν και όλοι το παίζουμε κοινωνικοί σε αυτή την περίπτωση.

Σε ένα νησί είναι αναρίθμητες οι δυνατότητες σου (not). Παραλία, καφές ο οποίος σύμφωνα με την γεύση του το πιο πιθανό είναι να έχει αντί για κόκκους καφέ αποξηραμένα κόπρανα παπαγάλου, ακριβό και μέτριο φαΐ, μπιτσόμπαρο το βράδυ, κοκτειλάκι δυναμίτης και μεθυσμένο σεξ. Όλα αυτά σε λούπα. Βεβαίως, τόσο τα κοκτέιλ τόσο το μεθυσμένο σεξ είναι θεμιτά σε αυτή την περίπτωση. Δεν πέρασα όλο τον υπόλοιπο μου χρόνο μπροστά από τον υπολογιστή, γκουγκλάροντας ανώδυνους τρόπους αυτοκτονίας για να μείνω ήσυχος στις καλοκαιρινές μου διακοπές!

Πλην αυτών και του ύπνου, σοβαρά τι άλλο το ενδιαφέρον έχει μια νήσος; Σε αρκετές ιστοσελίδες διαφημίσεις νησιών βάζουν μέσα μέχρι και τα γραφικά εκκλησάκια. Ειλικρινά τώρα, ΠΟΙΟΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙΑ; Αγαπητοί νησιώτες, οι τουρίστες που επισκέπτονται τα νησιά σας δεν δίνουν καρφί για τις εκκλησίες σας, εκτός αν αυτές προσφέρουν θεία κοινωνία με χυμό φρούτων σε ποτήρι κοκτέιλ και ηλεκτρονική μουσική. Get over it! Ένα point παραπάνω λαμβάνουν τα γραφικά τοπία αλλά αυτά τα συναντάς ταξιδεύοντας παντού στον κόσμο. Η αλήθεια είναι όμως πως την τελευταία φορά που επισκέφτηκες την Πάρο, παρα-ήσουν σκνίπα για να παρατηρήσεις την φύση σωστά;

Προς το τέλος των διακοπών σου μένεις με το συναίσθημα της μη-ολοκλήρωσης. Σαν το σεξ χωρίς τον οργασμό ένα πράγμα. Σκέφτεσαι τις ημέρες που ακολουθούν στο γραφείο και σε πιάνει μελαγχολία. Ότι πρέπει δηλαδή για να γυρίσεις πίσω στην Αθήνα ή στην πόλη σου γεμάτος ενέργεια και κεφάτος, μόνο και μόνο για να επιστρέψεις στην ρουτίνα των ανθρώπων που σε εκνεύριζαν πριν την άδεια, φλυαρώντας συνεχώς για το πως πέρασες τις διακοπές σου και σε ποια μέρη πάτησες το πόδι σου, κυρίως σε άτομα που ίσως να μην έχουν λάβει ήδη την άδεια τους. Στο σημείο αυτό, το θύμα γίνεται ο θύτης. Κάπως έτσι έκλεισε ένας καλοκαιρινός κύκλος.

Για όσους δεν έχουν προλάβει ακόμα να ξεφύγουν από την ρουτίνα της Αθήνας, εύχομαι καλό υπόλοιπο καλοκαιριού. Ναι ξέρετε για ποιους μιλάω, για όσους πάνε διακοπές Σεπτέμβρη, τον καλύτερο μήνα του χρόνου, τάχα γιατί είναι καλύτερα ενώ στην πραγματικότητα οι παλαιότεροι συνάδελφοι δεν τους άφησαν να πάρουν άδεια Ιούλιο-Αύγουστο. Στους υπολοίπους εύχομαι να βρούμε κάποιο νόημα στη ζωή, πλην του καλοκαιριού, που για εμένα είναι η λιγότερο παραγωγική εποχή του χρόνου. Α, και μακριά από το Instagram σύντροφοι, όχι άλλοι influencers στις παραλίες!

 

 

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail