146 views

Αξίζει το Assassin’s Creed Odyssey να λέγεται Assassin’s Creed;

Από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας του Odyssey αλλά και του Origins πριν από αυτό, οι θερμοί οπαδοί της σειράς Assassin’s Creed διοχέτευσαν αμέτρητες κατάρες στην Ubisoft. Τα επιχειρήματα τους οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αμφότερες οι κυκλοφορίες αλλά συγκεκριμένα το Odyssey δεν θα έπρεπε να κυκλοφορούν υπό τον τίτλο του Assassin’s Creed μιας και το gameplay έχει αλλάξει ριζικά και η ιστορία έχει πια διαστρεβλωθεί. Μετά, όμως, από ατέλειωτες ώρες μπροστά από το Odyssey, κατά πόσο ισχύουν οι παραπάνω ισχυρισμοί;

Πάμε λίγο τον χρόνο πίσω, στην προηγούμενη κυκλοφορία από το Origins, το Assassin’s Creed Syndicate, το οποίο κυκλοφόρησε πριν από τρία χρόνια. Παρότι η κυκλοφορία αυτή είναι πιστή στα open-world μοτίβα που μας είχε συνηθίσει η Ubisoft μέχρι στιγμής και παρότι έγινε τίμια και φιλότιμη προσπάθεια να αφομοιωθεί το Βικτωριανό περιβάλλον και η βιομηχανική επανάσταση στο μέγιστο δυνατό βαθμό, η ομάδα των δημιουργών του απέτυχε παταγωδώς. Το Syndicate υπήρξε ελαφρώς ‘τεμπέλικο’ σε σχέση με την πληθώρα των αποστολών του, τη διαφορετικότητα τους, το storyline ενώ τα νέα στοιχεία τα οποία εισήγαγε στο gameplay του δεν διέφεραν ιδιαίτερα από του Unity.

Συνεπώς όταν έχει μια εταιρία να ανταγωνιστεί τίτλους όπως το Bloodborne, το Fallout 4 και ιδιαίτερα το Witcher 3 το οποίο αποτελεί σημείο- σταθμό για την εξέλιξη των open-world βιντεοπαιχνιδιών, τότε με μια κυκλοφορία όπως το Syndicate έχει ήδη χάσει από τα αποδυτήρια.

Εν αντίθεσή, τόσο στο Origins όσο και στο Odyssey, η Ubisoft δημιούργησε ένα πραγματικά open-world χάρτη, με ατελείωτα quests και πολλές ώρες gameplay, πιστές στην ιστορικότητα που τόσο έχει λατρευτεί στο παρελθόν από τους οπαδούς του Assassin’s Creed. Συγκεκριμένα στο Odyssey, μπορεί κανείς να έρθει σε επαφή με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό το ίδιο ορθά και πιστά με τα απρόσωπα βιβλία ιστορίας. Οι χαρακτήρες του έχουν εμπλουτιστεί με στοιχεία τα οποία τους κάνουν να ξεχωρίσουν μεταξύ τους, δημιουργώντας μια πραγματική ‘Οδύσσεια’ την οποία ο παίχτης καλείται να ξετυλίξει.

Μπορεί ακόμη να χρειάζεται περαιτέρω δουλειά σχετικά με τις επιλογές που καθορίζουν τα δρώμενα του παιχνιδιού, όμως έχουμε περάσει σε ένα περιβάλλον που θυμίζει ιδιαίτερα το Witcher 3 και τα στοιχεία που το έχουν κάνει να ξεχωρίζει τόσο ακόμα και έπειτα από χρόνια κυκλοφορίας. Gear, skills και τρόποι εκτέλεσης μιας αποστολής έρχονται στο προσκήνιο και αυτή τη φορά ο ίδιος ο παίχτης καλείται να τα επιλέξει και να τα διαμορφώσει με τον τρόπο που θέλει. Αυτή τη φορά θυμίζει πραγματικά RPG, σε αντίθεση με το Unity, για παράδειγμα, και τα skills selection του.

Όσο αφορά την ιστορία, ναι μπορεί να μην έχεις πλέον τις κρυφές λεπίδες, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Το Odyssey αλλά και το Origins (το οποίο βέβαια περιέχει την δημιουργία του guild στο τέλος) αποτελούν prequel της ιστορίας του  Assassin’s Creed. Εξιστορούν την αδιάκοπη μάχη μεταξύ χάους και τάξης, πριν αυτή γιγαντωθεί υπό τα λάβαρα των Assassins και Templars. Μέσα του Odyssey συγκεκριμένα ήρθαμε σε επαφή με τον πρώτο πολιτισμό της ιστορίας και τις δημιουργίες του (Κύκλωπας, Μέδουσα, Μινώταυρος, Ατλαντίδα) μέσω της ζωηρής Ελληνικής μυθολογίας. Παράλληλα, βιώνουμε την σφοδρότητα του Πελοποννησιακού πολέμου και συναντάμε ήρωες και μη της εποχής εκείνης (Σωκράτης, Ιπποκράτης, Αρχίδαμος, Περικλής κτλ).

Το Assassin’s Creed άλλαξε για να καταφέρει να επιβιώσει. Σε μια αγορά που τα single-player βιντεοπαιχνίδια μονοπωλούν το ενδιαφέρον μόνο όταν εμπλέκουν ενεργά τον παίχτη στον κόσμο τους και τον κρατούν προσηλωμένο για αρκετές εβδομάδες, μια κυκλοφορία όμοια με τους τίτλους της σειράς του Ezio δεν πρόκειται να γνώριζε εμπορική επιτυχία. Επιπλέον, η Ubisoft ασχολείται ενεργά πια στη δημιουργία επιπλέον υλικού το οποίο προστίθεται δωρεάν στο παιχνίδι, χωρίς βέβαια να εκλείπουν, δυστυχώς, τα DLC.

Στους απανταχού gamers εύχομαι να αφήσουν τον εαυτό τους να χαρεί πραγματικά τον αχανή κόσμο του Odyssey. Να το δει ως ένα ξεκίνημα της αρχαίας κόντρας μεταξύ των δύο κρυφών οργανώσεων και όχι ως κάτι το οποίο πρέπει με το ζόρι να θυμίζει τις προηγούμενες κυκλοφορίες. Άλλωστε εδώ μιλάμε για έναν τεράστιο πρόλογο, ο οποίος έχει δυνατότητες να εξελιχθεί σε κάτι  ιδιαίτερα εντυπωσιακό, αν εισαγάγει τους Assassins σε ένα περιβάλλον τόσο ανοιχτό και εθιστικό όπως αυτό του Odyssey.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail