191 views

Ο άνθρωπος της Ομοσπονδίας

Η επίδραση του Star Trek δεν περιορίστηκε μονάχα στον κινηματογράφο και στο τηλεοπτικό τοπίο. Η original τηλεοπτική σειρά ξεκίνησε την πρώτη της σεζόν το 1966, όπου η αμερικανική κοινωνία εν μέσω ψυχρού πολέμου, είχε αρχίσει ήδη να κάνει τα πρώτα δειλά βήματα προς την αναγνώριση του σύμπαντος ως ενός χώρου που μπορεί να εξερευνηθεί (ή να κατακτηθεί;) από επίδοξα άτομα. Η τρίτη του και τελευταία σεζόν προβλήθηκε το 1969, την χρονιά που ο Neil Armstrong περπάτησε στο φεγγάρι.

Αυτό που πρόσφερε το Star Trek, πλην μιας σπουδαίας λίστας από χαρακτήρες και ιστορίες πλούσιες σε σεναριακό υπόβαθρο, ήταν ένας οπτιμισμός που έλειπε από τον άνθρωπο του ψυχρού πολέμου. Σύμφωνα με την σειρά, ο άνθρωπος στο μέλλον κατάφερε να βάλει στην άκρη όλα όσα τον κρατούσε δέσμιο της εξέλιξης του για χρόνια και αναφέρομαι φυσικά στον πόλεμο, τον ρατσισμό και την κακή συνεργασία μεταξύ των λαών της γης. Κάτι τέτοιον τον εκτόξευσε τεχνολογικά και κοινωνικά, επιφέροντας τις κατάλληλες συνθήκες για την δημιουργία της United Federation of Planets.

Κανείς μπορεί εύλογα να αναρωτηθεί κατά πόσο ευσταθεί η ουτοπική εικόνα για το ανθρώπινο είδος το οποίο προβάλει η σειρά και κατά πόσο αυτή συνάδει με την σκληρή πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά. Όσο υπάρχει φτώχεια και πόλεμος στον πλανήτη γη, πως μπορεί κανείς να εξερευνήσει το σύμπαν και να έρθει σε επαφή με ξένα είδη ζωής;

Φυσικά, το νόημα του Star Trek δεν βρίσκεται στο να επιδείξει πως δημιουργήθηκε κατ’εικόνα και καθ’ομοίωση του ανθρωπίνου γένους. Πολύ περισσότερο, δείχνει να στέκει ως ένας ιστορικός πομπός σθένους και αισιοδοξίας για επίδοξους τηλεοπτικούς θεατές. Για να χαθείς στον κόσμο του, οφείλεις να δεχτείς πως υπάρχει έστω και λιγοστό ‘καλό’ στην ανθρώπινη ύπαρξη και πως το μέλλον ίσως να μην δείχνει τόσο δυσοίωνο όπως την δεδομένη χρονική στιγμή, ειδάλλως καλύτερα να παρακολουθήσεις Black Mirror.

Συμπερασματικά, το USS Enterprise και όλα όσα πρεσβεύει, μπορούν να κατακτηθούν αν ο άνθρωπος το επιλέξει. Για να φτάσει όμως στο σημείο αυτό, δεν αρκεί ένας Musk ούτε η επιστήμη. Θα πρέπει να αλλάξει ολόκληρη η νοοτροπία που καθιστά αδύνατο στον μοντέρνο άνθρωπο του έθνους να εκλάβει άλλους λαούς ως πλάσματα του πλανήτη γη, να ενωθεί μαζί τους και να οδεύσει προς την εξερεύνηση των ορίων του διαστήματος. Μονάχα έτσι υπάρχει έστω και μηδαμινό μέλλον για τον πλανήτη αυτόν, ο οποίος φαίνεται να αναλώνεται πολύ περισσότερο στο αν η κατοχή όπλων πρέπει να είναι παράνομη ή νόμιμη (αλήθεια, ποιοι είναι αυτοί που ακόμα υποστηρίζουν το δεύτερο;) από το να θεραπεύσει της παθογένειες που τον οδηγούν προς την πλήρη εξόντωση του.

Οι Spock αυτού του κόσμου δεν πρόκειται να ενωθούν ποτέ με τον Captain Kirk τους. Τουλάχιστον έτσι δείχνουν τα μοντέρνα δρώμενα ή ακόμα αν το κάνουν θα φαντάζουν πολύ περισσότερο ως τη γη του Mirror Universe της σειράς, παρά της ομοσπονδίας. Για εμάς τους ρομαντικούς λοιπόν, ας συνεχίσουμε να χανόμαστε μέσα στους μύθους του Star Trek, οι οποίοι έχουν αφήσει πίσω το δυστοπικό μέλλον της γης. Πάραυτα, αυτό δεν ήρθε χωρίς κόπο, μιας και σε όλη την διάρκεια της ιστορίας του Trek, o άνθρωπος αντιμετωπίζει τα εμπόδια που εμφανίζονται στο διάβα του ως διλήμματα φιλοσοφικής φύσεως, τα οποία πλησιάζει και επιλύει αγκαλιάζοντας τόσο τις αδυναμίες όσο και τις δυνατότητες του.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail