426 views

Μindhunter: στο μυαλό των serial killers

Οταν ξεκινά το τρέιλερ μιας σειράς δείχνοντας φυλακές κι ακούγοντας το όνομα του Ed Kemper δεν μπορείς παρά να προβλέψεις ότι πρόκειται για μια εγκληματολογική σειρά με serial killers, άρα είναι αρκετά ενδιαφέρουσα. Το Mindhunter προκάλεσε συζητήσεις και το κοινό του αυξήθηκε και αυξάνεται ακόμα. Όχι άδικα.
Ντίνα Δέδε
Δημήτρης Καλτσάς

Η σειρά Mindhunter του Netflix έκανε το ντεμπούτο της στις 13 Οκτώβριου με βασικούς  χαρακτήρες τους FBI agents Holden Ford και Bill Tench. H σειρά βασίζεται στην αληθινή ιστορία ενός ανθρώπου γύρω στο 1970 που είναι υπεύθυνος για την μορφοποίηση των προφίλ των serial killers. Μέχρι τότε η φράση serial killer αλλά και το ψυχολογικό προφίλ ενός κατά συρροή δολοφόνου δεν είχε αναλυθεί ποτέ αν και απασχολούσε αισθητά τον αμερικάνικο πολιτισμό. Αρκετό από το σενάριο γράφτηκε καθαρά για λόγους της σειράς,  αλλά φυσικά στηρίζεται σε αληθινά γεγονότα και δεν παραβλέπουμε βέβαια τους αληθινούς χαρακτήρες που εμφανίζονται και μέρη από υπάρχουσες συνεντεύξεις.

Η σειρά διαδραματίζεται στο 1977. Ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς Holden Ford, που υποδύεται εξαιρετικά ο Jonathan Groff, βασίζεται στον John E. Douglas, τον συγγραφέα του βιβλίου Mindhunter μαζί με τον Mark Olshaker. Ο Douglas δεν είναι ξένος στο Hollywood. Υπήρξε η κύρια πηγή έμπνευσης του Jack Crawford στα μυθιστορήματα Red Dragon και The Silence of the Lambs καθώς και για τον ρόλο του Will Graham στην τηλεοπτική σειρά Hannibal. Ο έτερος βασικός πρωταγωνιστής ο Holt McCallany ως Bill Tench, εμπνεύστηκε από τον Robert K. Ressler, έναν άλλον πράκτορα του FBI.  Κι οι δυο τους ανήκαν στην ομάδα του Behavioral Sciences Unit και συμμετείχαν μαζί στις συνεντεύξεις των serial killers.Η γυναίκα της ομάδας στη σειρά, η Anna Torv ως Wendy Carr, λαμβάνει τον ρόλο της «κοινής λογικής» ανάμεσα στο δίδυμο και υποδύεται την Dr. Ann Wolbert Burgess στην πραγματική ζωή, που ήταν καθηγήτρια ψυχολογίας του Harvard. Ο ρόλος της βασίζεται κυρίως στην ανάλυση των συνεντεύξεων και τη σκιαγράφηση ενός ψυχολογικού προφίλ.

Πίσω στο σενάριο της σειρά λοιπόν, οι κύριοι του FBI (Holden, Bill) αναλαμβάνουν μετά από προσπάθεια, να ξεκινήσουν συνεντεύξεις με serial killers στην φυλακή με μοναδικό σκοπό να δημιουργήσουν ένα ψυχολογικό προφιλ αυτών. Σκοπός τους να εμβαθύνουν στην εγκληματική παθολογία, το ιστορικό, τα κίνητρα, την  ψυχική κατάσταση, την επιστήμη αλλά και το ανθρώπινο δράμα. Ο Holden είναι αρκετά πεινασμένος ώστε να πετύχει αυτή του η σκέψη, κάνει τα αδύνατα-δυνατά για να πείσει τους ανωτέρους του ότι αυτή η διαδικασία έχει νόημα κι θα βοηθήσει στο μέλλον σε παρόμοια εγκλήματα. Οι πρωταγωνιστές τα καταφέρνουν πολύ καλά και μαζί τους η «γλυκόξινη» Wendy που αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την συγγραφή του ψυχολογικού προφίλ.

Οι serial killers που βλέπουμε στην σειρά ξεκινούν με τον Ed Kemper, Monte Ralph Rissell, Jerry Brudos και Richard Speck. Πρώτος σκιαγραφείται ο γνωστός Ed Kemper του οποίου τα ειδεχθή εγκλήματα κατά της οικογένειας του και άλλων νέων κοριτσιών από τον Μάιο του 1972 έως τον Απρίλιο του 1973 είναι γνωστά. Πολλά ακουστικά μέρη της συνέντευξης του Kemper χρησιμοποιήθηκαν αυτούσια από πραγματικές συνεντεύξεις του. Στον Monte Ralph Rissell δεν δόθηκε αρκετός τηλεοπτικός χρόνος, ενώ δυνατός ρόλος της σειράς ήταν αυτός του Jerry Brudos ή αλλιώς lust killer και shoe fetish slayer.Ο Richard Speck εμφανίζεται στα τελευταία επεισόδια της σειράς και είναι ο μοναδικός τόσο επιθετικός και μη συνεργάσιμος (ο Jack Erdie που τον υποδύεται είναι εκπληκτικός). Το σπουδαιότερο cliffhanger όμως προκύπτει από την έναρξη κάθε επεισοδίου όπου φαίνεται στην καθημερινότητά του ο BTK, κατά κόσμο Dennis Rader, για τον οποίο περιμένουμε λεπτομέρειές στον δεύτερο κύκλο, αν και είναι γνωστό πως συνελήφθη το 2005.

Παράλληλα, η σειρά δείχνει και ένα προσωπικό ρομάντζο μεταξύ Holden και της κοπέλας του Debbie που αν και η τελευταία είναι συμπαθητική τηλεοπτικά δεν υπάρχει σημαντική εξέλιξη της σχέσης τους, αφήνοντας μια αίσθηση ότι ξοδεύτηκαν αρκετά λεπτά χωρίς συνοχή ή μεγάλη ουσία. Επίσης, οι δευτερεύουσες ιστορίες που χρησιμοποιούνται για να αναπτύξουν τη σημασία της συμπεριφορικής επιστήμης στα πρώτα χρόνια εφαρμογής της από το FBI δεν καταφέρνουν να κερδίσουν την προσοχή και ο χρόνος ανάπτυξής τους είναι μάλλον μεγάλος.

Η σειρά δεν έχει αυτοτελή επεισόδια, οπότε όσοι αναζητούν περιπέτεια και πιστολίδι ας μην ασχοληθούν. Ο αργός ρυθμός, η ανάπτυξη χαρακτήρων και το ψυχολογικό παιχνίδι κυριαρχούν εδώ. Οι συνεντευξεις με τους serial killers είναι η ουσία και το ενδιαφέρον των θεατών επικεντρώνεται εκεί, καθόλου άδικα. Το γεγονός ότι ο David Fincher έβαλε το χεράκι του εδώ (σκηνοθέτησε 4 επεισόδια) δεν είναι δυνατόν να περάσει αδιάφορο. Η σκηνοθεσία είναι εντυπωσιακή στις λεπτομέρειές της και κερδίζει κατά κράτος όλους τους διαλόγους όπου δεν συμμετέχουν serial killers, καθώς στις σκηνές αυτές οι ερμηνείες κορυφώνονται και οι μεταβαλόμενοι ρυθμοί με εντυπωσιακές παύσεις και φανερή αμηχανία, φόβο και ωμότητα είναι στημένοι αριστοτεχνικά.

Το Mindhunter είναι μία από τις πιο γόνιμες, εγκεφαλικές και ουσιαστικές σειρές που παίχτηκαν φέτος. Διαθέτει μια αμερικανική γοητεία, προσπαθώντας ταυτόχρονα να μην πέσει στην «λακούβα» της εκμετάλλευσης των δολοφονιών για να σοκάρει τον θεατή και να κερδίσει εντυπώσεις. Και το σημαντικότερο; Χωρίς ιδιαίτερο cliffhanger μας έχει κάνει να αγωνιούμε για τη συνέχεια.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail