259 views

Δισκοθήκες σε παράκρουση Crooked Jukebox #2

Το μηνιαίο jukebox επιλογών συντακτών του Crooked Minds με τις κυκλοφορίες των τελευταίων εβδομάδων σε φυσικά και ηλεκτρονικά πλατό.

Επιμέλεια: Στυλιανός Τζιρίτας

Turnstile / Time & Space (Roadrunner Records)

The dancy hardcore boys are back! Οι Turnstile επιστέφουν με τον δεύτερο full length δίσκο τους έπειτα από 2 χρόνια απουσίας και γύρισαν με πραγματικό bang.

Τα singles μας προϊδέασαν για τον χαρακτηριστικό groovy ήχο των Turnstile που τους κάνει τόσο ιδιαίτερους και εύκολα αναγνωρίσιμους, αλλά και πειραματισμούς. Αυτό που μας δώσαν είναι μια αναβαθμισμένη version του Non Stop Feeling. Τα groovy hardcore κομμάτια συνοδεύονται από μερικά πιο grungy riffs και φωνητικά, αλλά είναι παντρεμένα με τέτοιο τρόπο, ώστε δεν ακούγονται ποτέ εκτός τόπου.

Απίστευτες φωνητικές ερμηνείες, εξωφρενικά παστρικοί ρυθμοί και γενικότερα ένας εξαιρετικά uplifting δίσκος που (δεν) τυχαίνει να είναι αγαπημένος μου φέτος μέχρι στιγμής. Θα παραμείνει ως το τέλος της χρονιάς? Time (& space) will tell.

Γιώργος Παυλόπουλος

Khruangbin / Con Todo El Mundo (Night Time Stories Ltd. / Dead Oceans Records)

Εξαιρετικό το δεύτερο album των Khruangbin, ενός open minded τρίο από το Houston, που μπερδεύει με εκπληκτική μαεστρία το ψυχεδελικό rock, με την ethnic μουσική, δημιουργώντας έναν από τους καλύτερους instrumental δίσκους της σύγχρονης μουσικής.

Με εύκολα προσβάσιμες μελωδίες, με ρυθμούς που αποτυπώνονται άμεσα στο συνειδητό και μελετημένες ενορχηστρώσεις που πείθουν ότι δεν πρόκειται για μια ακόμα neo-psych χιπστεριά, οι Khruangbin (σημαίνει αεροπλάνο στα ταϊλανδέζικα) αναμορφώνουν έξυπνα την έννοια του είδους που όλοι ξέρουμε ως world music και συνήθως παραπέμπει σε κάτι ακίνδυνο ή χωρίς οξύτητα.

Εάν διέθετε φωνητικά και πιο φαντεζί παιξίματα, σίγουρα οι συγκρίσεις με τους Goat θα ήταν λογικές. Όμως η minimal προσέγγιση και κυρίως η έμφαση στην εσωτερικότητα που αναβλύζει η επικοινωνία των τριών οργάνων, τους τοποθετεί σε μια περιοχή εκτός ανταγωνισμού.

Αλέξανδρος Τοπιντζής

The Atlas Moth / Coma Noir (Prosthetic Records)

Τα αγαπημένα παιδιά του sludge επιστρέφουν, τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά για να συναρπάσουν ακόμα μια φορά με την ικανότητα τους να φτιάχνουν σπουδαίους δίσκους. Οι Αμερικανοί The Atlas Moth με τον οδοστρωτήρα που ονομάζεται Coma Noir, μας παρουσιάζουν μια post-metal φυσική συνέχεια του The Old Believer.

Έχοντας εμπλουτίσει την μουσική τους με στοιχειά κλασσικού ήχου (στα καθαρά φωνητικά του The Streets of Bombay θύμισαν μέχρι και Paradise Lost), το συγκρότημα πειραματίζεται με περισσή έμπνευση μεταξύ ακραίων sludge σημείων και αργόσυρτων, συναισθηματικών riff.

Σε κάθε ένα από τα 9 κομμάτια του δίσκου, κρύβονται ιδιαιτερότητες οι οποίες φανερώνουν τον πλουραλιστικό του χαρακτήρα.  Το Coma Noir αποτελεί εξαιρετική προσθήκη στην δισκογραφία της μπάντας και υπόσχεται μοναδικά σκοτεινές στιγμές σε όσους αγγίξουν τον κόσμο του.

Κώστας Τσοτσάνης

Gun Club – In my Room (Bang!)

Μα πόσες φορές χρειάζεται να ακούσουμε Gun Club για να τους χορτάσουμε. Άπειρες ίσως θα απαντήσω μιας και ο τρόπος που παραγόντουσαν τα ακόρντα στο σχήμα του αείμνηστου Jeffrey Lee Pierce και των εκάστοτε συνδαιτυμόνων του στα ανά εποχή MARKS του Αμερικανού ήταν τέτοιας πυκνότητας γραφής και ανάλογης βιωματικότητας που εξακολουθούν να ακούγονται ενδιαφέροντα. Όσο και σύγχρονα.

O δίσκος κυκλοφόρησε επιτέλους και σε cd (υπήρχε μόνο μια περιορισμένων αντιτύπων βυνιλιακή έκδοση του περασμένου χρόνου) τις πρώτες ημέρες του Φλεβάρη από την ισπανική Bang και περιέχει 12 συνθέσεις ακυκλοφόρητες και από την περίοδο 1991-1993 χωρισμένες σε 4 χονδρικά κατηγορίες. Διασκευές (Who για παράδειγμα), ακουστικά, ελεύθερα τζαμαρίσματα και  τέλος κλασσικές ηλεκτρικές και original συνθέσεις. Στην τελευταία κατηγορία ακούμε αυτό το κλασσικό γραζαριστό ήχο κιθάρας που οφείλει ειδικότερα στη σολοϊζουσα έκφανση του πολλά στην (παραισθητική) country που ήταν το φόρτε του Pierce. Η δε φωνή του Μάρλον Μπράντο του alternative είναι στη γνωστή φωνασκούσα/χαλικωμένη κατάσταση.

Σαφώς και αφορά περισσότερο τους φανατικούς, σαφώς και έχει άνισες στιγμές αλλά σαφώς και περνάς θαυμάσια ακούγοντας το.

Στυλιανός Τζιρίτας

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail