117 views

Thor Ragnarok: Κερδίζει τις εντυπώσεις με το σφυρί του

Η επιστροφή του Ξανθούλη (έτσι όπως τον αποκαλεί ο Τόνι Σταρκ) στις κινηματογραφικές αίθουσες σε πρωταγωνιστικό ρόλο πιθανότατα θα γνωρίσει την μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία σε σχέση με τις άλλες δύο ταινίες και νομίζω ότι το Thor Ragnarok ακριβοδίκαια θα κερδίσει αυτή την επιτυχία. Αν και είδα την ταινία με μια εβδομάδα καθυστέρηση και τα πρώτα spoilers μου χάλασαν λίγο την έκπληξη της πλοκής (της ποιας;) ομολογώ ότι αφού γέλασα με την καρδιά μου με τον καταιγισμό ατακών και goofy αστείων, εν τέλει το film κατάφερε να με εκπλήξει με το στυλ του, τους χαρακτήρες του, τα εφέ του, την διάθεση να μην πάρει στα σοβαρά τον κόσμο που περιγράφει. Ξεκάθαρα θα το κατέτασσα σε μια ειδική υποκατηγορία b-movies της Marvel, ας πούμε παρέα με το Ant-man και τα Guardians of the Galaxy.

Εντελώς προβλέψιμο ως προς την πορεία της ιστορίας του, με τον Chris Hemsworth (Thor) και τον Tom Hiddleston (Loki) στους πρωταγωνιστικούς ρόλους να παίζουν με εξαιρετικά καλογραμμένο χιούμορ το παιχνίδι των άσπονδων αδερφών, την υπέροχη Cate Blanchett ως «ανίκητη» villain Hela και τους Mark Ruffalo (Hulk), Idris Elba (Heimdall), Tessa Thompson (Valkyrie), Karl Urban (Skurge), Anthony Hopkins (Odin) να προσφέρουν τα μέγιστα σε μια grandiose παραγωγή που στόχευσε ψηλά και πέτυχε. Τελευταίο άφησα τον αγαπημένο μου Jeff Goldblum, ο οποίος υποδύεται «σχεδόν» τον εαυτό του στον ρόλο του φευγάτου Άρχοντα του πλανήτη-σκουπιδότοπου Sakaar ( και αδερφός του Collector από το Thor:The Dark World).

Με την μουσική να στηρίζεται σε ένα αχνό synthwave χαλί και το rock να εισβάλει στις σκηνές με ένταση (η μάχη στο πρώτο δεκάλεπτο με το Immigrant Song να καλύπτει τα ηχητικά εφέ, φλερτάρει με την αιωνιότητα του Marvel σύμπαντος), το Thor Ragnarok φαντάζει να βρίσκεται στον κατάλληλο δρόμο που επιθυμούν πολλοί φίλοι της σειράς. Ένας cool ήρωας, που δέρνει και δέρνεται ανηλεώς, που δεν φοβάται να τσαλακωθεί με τα άπειρα κλισέ που όλοι αναγνωρίζουμε ότι συνυπάρχουν σε ανάλογες ταινίες και comics και το κυριότερο, με έμφαση στην απόλυτη ψυχαγωγία εντός των τεσσάρων τοιχίων ενός cinema. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Όσοι βέβαια αναζητούν την περιπέτεια και την ψυχολογική διείσδυση τύπου Logan ή Civil War, δεν πρόκειται να το βρουν στο Thor Ragnarok προς το παρόν. Και ας μην φαντασιώνονται σκηνοθετικές ελεγείες τύπου Batman (του Nolan) σε ένα καρτουνίστικο περιβάλλον, όπως αυτό της Marvel. Οι επιλογές έχουν γίνει από παλιά, το στυλ έχει σχηματοποιηθεί ήδη από το πρώτο Iron Man και πλέον το παιχνίδι παίζεται στις λεπτομέρειες. Και εκεί το νέο Thor κερδίζει κατά κράτος…

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail