121 views

The Alienist: Ένα μυστήριο στους δρόμους της Νέας Υόρκης

Μια ακόμα σειρά η οποία προσφέρεται από την αγαπημένη μας πλατφόρμα Netflix, παρότι δεν αποτελεί πνευματική της δημιουργία (όχι δεν μας πληρώνουν για να την διαφημίζουμε) και αξίζει ιδιαίτερα να παρακολουθήσει κανείς είναι το The Alienist. Μια σειρά μυστηρίου με πρωταγωνιστές τον Daniel Brühl και τον Luke Evans, η οποία φέρνει τον τηλεθεατή σε επαφή με τα βρώμικα σοκάκια της Νέας Υόρκης λίγο πριν το 1900. Ένας δολοφόνος κατά συρροή κατακρεουργεί εκδιδόμενα νεαρά αγόρια και ο νέος επιθεωρητής Theodore Roosevelt καινοτομεί αναθέτοντας την έρευνα σε έναν καταξιωμένο ψυχίατρο, τον Laszlo Kreizler και την ομάδα του. Η σειρά βασίζεται στο μυθιστόρημα του Caleb Carr, με τον ίδιο τίτλο.

Αρχικά, δηλώνω άρρωστος οπαδός των σειρών που σε φέρνουν σε επαφή με τον 19ο αιώνα, όπως μου άρεσε χαρακτηριστικά και το Penny Dreadful, αν και το τελευταίο κούρασε εξαιρετικά στην πορεία. Έτσι λοιπόν και εδώ, αν και απουσιάζει το μεταφυσικό, η συνολική εικόνα και ατμόσφαιρα της σειράς σφύζει από τον αέρα μιας εποχής σημαδεμένης από σημαντικές αλλαγές στο επίπεδο ζωής των ανθρώπων της αλλά και στην συνολική τους κοσμοθεωρία. Ο Νέος Κόσμος, καλπάζοντας προς τον εκσυγχρονισμό, έχει αφήσει πίσω τους ανθρώπους- συντρίμμια,  που πασχίζουν να ακολουθήσουν τις αλλαγές.

Το The Alienist ενώ προσφέρει αρκετή δόση μυστηρίου, δεν βασίζεται σε plot twists και δαιδαλώδη σεναριακά τερτίπια τα οποία τάχα θα διεγείρουν την προσοχή του θεατή. Αντίθετα, τον αναγκάζει να ακολουθήσει τον εκκεντρικό κύριο Kreizler και την ομάδα του σε έναν κόσμο που τυγχάνει να μην έχει καμιά ιδέα για το πώς μπορεί να χρησιμοποιήσει την λογική για να λύσει ένα έγκλημα, επιφέροντας τον θαυμασμό προς όλους αυτούς τους αγωνιστές και πρωτοπόρους επιστήμονες που προσπάθησαν να διαμορφώσουν την σύγχρονη Γη.

Η Νέα Υόρκη, μέσα τόσο από τις φτωχογειτονιές της όσο και μέσα από τον φανταχτερό κόσμο της ανώτερης τάξης, φαντάζει πια τόσο μακρινή αλλά ίσως κατά κάποιο τρόπο οικία παράλληλα. Από άποψη σκηνοθεσίας και εικόνας, χώνει βαθιά τον θεατή στην εποχή εκείνη, πείθοντας, λοιπόν, για την γνησιότητα των προθέσεων της. Μολαταύτα, ο Kreizler όσο και αν προσπαθεί, δεν ενσαρκώνει έναν αμερικανό Sherlock Holms κυρίως γιατί το νόημα εδώ βρίσκεται αλλού: όχι τόσο στο πρόσωπο, στον ντετέκτιβ του εγκλήματος, αλλά στο μέσο, στην διεργασία και συμπερασματικά στην.. εξέλιξη και αλλαγή που εκείνο επιφέρει.

Σπουδαία δουλειά έχει επιτύχει στο εγχείρημα και ο Daniel  Brühl, ο οποίος αν και φαινομενικά διεξάγει μια υπερπροσπάθεια να μπει στο πετσί του ρόλου, οδηγώντας σε μια υπερβολική ηθοποιία από πλευράς του, εν τέλει δεν κρίνεται διόλου κακός, όπως επίσης και οι Luke Evans και Dakota Fanning, συνεργάτες και φίλοι πια του εκκεντρικού ψυχιάτρου, οι οποίοι δείχνουν να αγκαλιάζουν τους ρόλους τους με περισσή σύνεση και ευλάβεια.

Η σειρά μπορεί να μην υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής από τους κριτικούς, αλλά κατά την άποψη μου, αξίζει να αφιερώσει κανείς χρόνο για να την δει, ιδιαίτερα αν αρέσκεται σε τηλεοπτικό δράμα τύπου Sherlock. Με ένα δεύτερο βιβλίο να έχει ήδη εκδοθεί στα τέλη της δεκαετίας του 90, αναμένεται μια πιθανή δεύτερη σεζόν, η οποία αναμφισβήτητα θα αποτελεί έναν καλύτερο διάδοχο της πρώτης, μιας και όλο το cast (αν συνεχίσει απαράμιλλο) θα επιστρέψει εξοικειωμένο με τους ρόλους τους και το ύφος του δράματος.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail