140 views

The Deuce: Χρονοκάψουλα στους δρόμους της Νέας Υόρκης

Αν κοιτάξει κανείς τους ορισμούς της λέξης The Deuce στο διαδίκτυο, πλην της κυριολεκτικής του σημασίας θα βρει και μια χρήση του που έχει ξεχαστεί πλέον. Η λέξη deuce συνήθιζε να αναφέρεται στους δρόμους της Νέας Υόρκης μεταξύ της όγδοης και της ένατης λεωφόρου, κατά την δεκαετία του εβδομήντα. Μιας και δεν προέρχομαι από τα μέρη αυτά, οπότε τοπογραφικά δεν μου λέει κάτι, πλέον νιώθω σαν να έζησα εκεί κάποιες μέρες από την ζωή μου. Γιατί αυτό; Φυσικά γιατί η νέα σειρά του HBO με τίτλο The Deuce φρόντισε για την επιμόρφωση μου.

Με μπροστάρηδες τους David Simon και George Pelecanos, οι οποίοι συνεργάστηκαν στο The Wire (ο Simon μάλιστα είναι δημιουργός της γνωστής αυτής σειράς του HBO), το The Deuce διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη του 1970 και ακολουθεί δύο αδέρφια, τα οποία με την βοήθεια της μαφίας ανοίγονται στον επιχειρηματικό κόσμο και συγκεκριμένα στη δημιουργία ενός δημοφιλούς μπαρ. Παρότι το σενάριο φαίνεται απλοϊκό και κάπως βαρετό, η σειρά έχει ως σκοπό μέσα από τους αδερφούς Martino, να αποτελέσει μια εικόνα της Νέας Υόρκης κατά τη διαδικασία της άνθησης του πορνό και του αγοραίου έρωτα.

Όλα καλά ως εδώ. Κάποιος όμως θα μπορέσει εύστοχα να αναρωτηθεί, τι ακριβώς προσφέρει το The Deuce σεναριακά και το καθιστά μια σειρά που, παρότι δεν είναι cliffhanger, είναι άκρως διασκεδαστική; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό έγκειται στον τρόπο με τον οποίο ξετυλίγεται η πλοκή. Υπάρχει τρομερή έμφαση στην λεπτομέρεια, από το ντύσιμο των ηθοποιών μέχρι την μουσική που αγκαλιάζει το σύμπαν του The Deuce, ώστε να νιώσει ο θεατής πως όντως ζει στα 70’s, χωρίς κανένα απολύτως ταμπού (φαλλοί και αιδοία σουλατσάρουν στις τηλεοπτικές σκηνές της σειράς ανενόχλητα και χωρίς λογοκρισία). Τα αυτοκίνητα, η άψογη απεικόνιση της κουλτούρας του δρόμου, των έγχρωμων νταβατζίδων και της διεφθαρμένης αστυνομίας, όλα είναι προσεγμένα στην εντέλεια από το επιτελείο του Simon. Σπουδαίο  ενδιαφέρον επίσης έχει ο τρόπος με τον οποίο το ζήτημα της ισότητας των αφροαμερικανών φλέρταρε με τον ρόλο τους στο νταβαντζιλίκι και τον υπόκοσμο της Νέας Υόρκης, που ακροβατεί μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας και υποσκάπτεται από την μαφία και το οργανωμένο έγκλημα, το οποίο κρύβεται πίσω απο κάθε γωνία της πόλης αυτής.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο ποιος άλλος; Ο James Franko. Όλοι όσοι αναρωτιόμασταν για ποιο διαβολεμένο ρόλο ο Franko κάποια εποχή είχε μουστάκι, τώρα μάθαμε τον λόγο. Το είχε αφήσει για τα γυρίσματα του The Deuce, όπου παίζει και τους δύο δίδυμους αδερφούς Martino (ναι και τους δύο ρόλους). Η όλη του αισθητική και το goofiness που χαρακτηρίζει την κωμική πλευρά του ηθοποιού δένει πολύ όμορφα με τον χαρακτήρα Vincent Martino, ο οποίος αποτυπώνεται σαν μια σοβαρή και θεμιτή καρικατούρα. Η λέξη θεμιτή χρησιμοποιείται διότι ο όρος καρικατούρα στην περίπτωση αυτή λαμβάνει μια θετική χροιά, η οποία κολακεύει τον Franko.

Στην σειρά αυτή συμμετέχει και η εξαιρετική Maggie Gyllenhaal, η οποία στο ρόλο της ως Candy, μας χώνει βαθειά στην άνθηση του πορνό και στον ενθουσιασμό που είχε η (μερική) αποποινικοποίηση του από την αμερικανική κοινωνία. Το πορνό έχει μια ακόμα ιδιαίτερη θέση στο The Deuce, καθώς η απελευθέρωση του, δέκα χρόνια μετά τον ερχομό των παιδιών των λουλουδιών, συνέδεσε το είδος αυτό με την τέχνη και τον κινηματογράφο, σε ένα αλλόκοτο δέσιμο που κανένας σοβαρός σκηνοθέτης δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Μολαταύτα, αποτέλεσε μια αστική ‘επανάσταση’ για την σεξουαλικότητα, η οποία χτύπησε για τα καλά την πόρτα των Ηνωμένων Πολιτειών (ή τουλάχιστον στα αστικά της κέντρα), κάτι που απέφευγε για χρόνια η συντηρητική Ευρώπη. Επιπλέον, το Deuce μας προσφέρει απλόχερα ένα μικρό δείγμα της ζωής των ομοφυλοφίλων την εποχή εκείνη, μέσα απο τον χαρακτήρα του Paul Hendrickson (τον οποίο υποδύεται ο Chris Coy).

Με αυτά τα δεδομένα, δεν θα μπορούσε να λείπει από την σειρά ένα soundtrack που θα ταιριάζει γάντι στην ατμόσφαιρα της. Εδώ μην περιμένει κανείς να συναντήσει ροκ ‘ν’ ρολ καταστάσεις. Η Νέα Υόρκη του 1970 άνηκε στους αφροαμερικανούς και την μουσική τους. Οι δρόμοι έσφυζαν από soul, gospel και jazz, το ίδιο και το The Deuce. Το theme song της σειράς μάλιστα είναι ένα κρυφό διαμάντι του Curtis Mayfield, με τίτλο (Don’t Worry) If There’s a Hell Below We’re All Going To Go. Αν όσα διαδραματίζονται στην σειρά είναι ένας βούρκος ακολασίας (ή έστω έτσι φάνταζαν σε έναν πουριτανό της εποχής εκείνης), τότε ο Curtis Mayfield, σε μια έξαρση εκμηδενισμού θεών και δαιμόνων, σε σπρώχνει μαλακά με τα χέρια του μέσα σε αυτόν, πριν προλάβεις να αντιδράσεις. Κάπως έτσι περιγράφεται και ιδανικά ο ενθουσιασμός που προσφέρει το αλκοόλ και η ηδονή, είτε τα έχει ανάγκη μια κοινωνία είτε όχι.

Δεν χρειάζεται άλλα λόγια για να πειστεί κάποιος να ξεκινήσει το The Deuce. Αν είσαι φαν των ιδεών των Simon/Pelecanos, τότε το The Deuce είναι μονόδρομος, σαν μια υποτυπώδη συνέχεια των ιδεών που γέννησαν το The Deuce. Άλλωστε αν κάτι ξέρει καλά ο κύριος David Simon, αυτό είναι πως η κουλτούρα ξεκινά από τα σοκάκια, όχι από τα σαλόνια και πως πάντοτε ξαγρυπνά τις νύχτες.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail