418 views

Happy Crowleymass!

Προχθές, 12 Οκτώβρη, έγινε 142 ετών το Μέγα Κτήνος, κατά κόσμον Aleister Crowley (γεννηθείς Edward Alexander). Το ότι έχει πεθάνει από το 1947 – λίγους μήνες μετά το περιστατικό στο Roswell, παρεμπιπτόντως – λίγη σημασία έχει για έναν από τους μεγαλύτερους αποκρυφιστές του 20ου αιώνα. Η ύπαρξή του συνεχίζει να σβήνει γενέθλια οπιούχα κεράκια, και να καλεί νεαρούς να παπαγαλίσουν τις στομφώδεις (πλην πανέμορφες) επικλήσεις του Magick In Theory & Practice. Μπορεί να μην ταυτίζομαι πλέον μαζί του θεωρητικά (μιας και αυτός, όπως και οι περισσότεροι σύγχρονοί του είχαν μια τάση, ως γνήσια τέκνα της εποχής τους, να βλέπουν τη μαγεία με επιστημονικούς όρους) αλλά ο ασπρόμαυρος φαλακρός κύριος παραμένει για μένα εμβληματικός όσο λίγες προσωπικότητες του 20ου αιώνα.

Το πού πρωτοάκουσα το όνομά του είναι χαμένο μέσα σε ένα ομιχλώδες τοπίο που περιλαμβάνει τεύχη του περιοδικού Strange και των Metal Hammer/Invader, άχαρα sites και message boards των late ’90s, καθώς και επισκέψεις στα παραψυχολογικά ράφια των βιβλιοπωλείων. Και μέσα σε όλα αυτά ιστορίες για νεαρούς Αμερικανούς που απήγγειλαν επικλήσεις του όντας αδαείς, και κατάφεραν να στοιχειώσουν το σπίτι τους. Εξαιρετικές εποχές. Το πρώτο δικό του γραπτό που έπεσε στα χέρια μου ήταν το υποτονικό από άποψης μεγέθους Βιβλίο 4. Το οποίο αποκάλυψε μια ευφυή πλην δύσκολη γραφή, όσο ζόρικη χρειαζόταν για να το παρατήσω κάπου στα μισά. Ο Crowley είναι απαιτητικός συγγραφέας, με συμπιεστική τάση, κάτι που μακροπρόθεσμα είναι υπέρ του όσον αφορά τα θεωρητικά γραπτά, όχι όμως και τη λογοτεχνία – πέρα από το συμπαθητικό και αυτοβιογραφικό Moonchild, οι υπόλοιπες απόπειρές του δε διαβάζονται.

Ασχέτως με την άποψη που έχει κανείς για τη μαγεία, η ζωή του Crowley ήταν τόσο γεμάτη και περιπετειώδης και βουτηγμένη στην υπερβολή, που είναι κρίμα το ότι ακόμη δεν έχει γίνει θεματικό αντικείμενο μιας αξιοπρεπούς ταινίας (αγνοώ, όπως θα έπρεπε να κάνει ο καθένας, το Chemical Wedding (2008) του Bruce Dickinson, καθώς και το σκουπίδι Legend Of The Beast του 2013). Ο πόλεμός του με τον Mathers, η παραλαβή του Βιβλίου του Νόμου από την οντότητα Aiwass στη σκιά των Αιγυπτιακών πυραμίδων, το κάλεσμα των τριάντα Αιθέρων στην έρημο της Αλγερίας (το οποίο – λένε οι κακές γλώσσες – έβαλε μπρος τα γεγονότα που οδήγησαν στους δυο παγκόσμιους πολέμους), το αβαείο του Θελήματος στη Σικελία, η κατασκοπική του δράση στη Νέα Υόρκη κατά τον ‘Α Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και η ναρκωτική παραζάλη των ύστερων χρόνων του, είναι έτοιμο υλικό για μεγαλεία – αδράχτε σκηνοθέτες, αδράχτε σεναριογράφοι.

Οι Current 93 έχουν γράψει το καλύτερο γενέθλιο άσμα για το Κτήνος, και είναι οι πλέον κατάλληλοι για την αποφώνηση του κειμένου.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail