208 views

The Witcher 3: Wild Hunt. Το παιχνίδι που καθιέρωσε τα video games ως τέχνη

Σε όλους αρέσουν τα underdog stories, και η ιστορία της Πολωνικής CD Projekt Red είναι μια από αυτές. Η συγκεκριμένη εταιρία ανήλθε από μια μικρή εταιρία μετάφρασης και κυκλοφορίας παιχνιδιών στα Πολωνικά (localization), σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες παραγωγής video games στον πλανήτη μέσα σε 14 χρόνια. Προφανώς κάτι κάναν καλά, και αυτό το κάτι λέγεται The Witcher.

Όταν η «Red» αποφάσισε να μετακινηθεί από το localization στην δημιουργία δικών τους video games, ήξεραν ότι χρειάζονται τα δικαιώματα για ένα δυνατό franchise με έτοιμο και πλούσιο lore. Αυτό το franchise κατέληξε να είναι το “The Witcher” (Wiedźmin) της ομώνυμης best seller σειράς βιβλίων του Andrzej Sapkowski, το οποίο, όπως το χαρακτήρισε ο Marcin Iwiński, ιδρυτής της Projekt Red, «είναι το Lord Of The Rings της Πολωνίας«. Όταν γίναν κάτοχοι των δικαιωμάτων του συγκεκριμένου franchise, οι άνθρωποι της CD Projekt Red δυσκολευόταν να πιστέψουν ότι κατάφεραν κάτι τέτοιο, καθώς τους κόστισε μόλις 8000 ευρώ . Ο λόγος της χαμηλής αυτής τιμής, ήταν διότι ότι ο Sapkowski απεχθάνεται τα video games και πίστευε τότε ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δεν θα έπιανε ποτέ τόπο.

Τον Οκτώβρη 2007 κυκλοφόρησε το πρώτο παιχνίδι της σειράς ονόμοτι The Witcher και όντας ιδιοκτήτης ολοκαίνουριου PC τότε, έσπευσα να το αγοράσω. Δεν είχα ιδέα ωστόσο, ότι αγόραζα τον πρωτότοκο γιό της σειράς που σε λίγα χρόνια θα γεννούσε το αριστούργημα που θα μείνει στην ιστορία σαν The Witcher 3: Wild Hunt

Δεν θα ήθελα να επικεντρωθώ στο gameplay μέρος του θέματος γιατί δεν θα πω τίποτα που δεν έχει ήδη ειπωθεί για το πόσο διασκεδαστικό είναι σαν παιχνίδι από reviews σε sites που ειδικεύονται σε κάτι τέτοιο. Για εκείνο που δε μιλάει κανείς ωστόσο, είναι για το game σαν τέχνη.

To The Witcher 3: Wild Hunt, είναι ένα πολύτεχνο αριστούργημα που συνδυάζει, εικόνα, ήχο, μουσική, αφήγηση, φωτογραφία, ηθοποιία (voice και motion capture acting), χορογραφία, σχέδιο και φυσικά 3D animation. Πολλοί δεν αναγνωρίζουν όλα τα παραπάνω στοιχεία σαν τέχνη, αλλά το Witcher 3 δίνει πολύ δυνατά επιχειρήματα για το γεγονός ότι θα έπρεπε. Από τις παλέτες στην εκάστοτε περιοχή, μέχρι τις προφορές των NPCs. Από το βαθύ lore που ο παίκτης ανακαλύπτει μέσα από τα εκατοντάδες βιβλία που συναντάει στον διάβα του, μέχρι τα μικρά easter eggs και αναφορές στην μοντέρνα pop κουλτούρα (π.χ. Game Of Thrones, Lord Of The Rings). Από της σλάβικης προέλευσης ανατριχιαστικές ιστορίες φρίκης και αλλόκοσμων σκοτεινών πλασμάτων τις οποίες λέγαν οι γιαγιάδες στα εγγόνια τους και ο παίκτης μαθαίνει μέσα από τα ύψιστης ποιότητας σε γραφή και αφήγηση quest, ως τις μικρές, αδιάφορες (μέχρι να τους δοθεί η πρέπουσα σημασία) συνομιλίες των NPC στους δρόμους των χωρίων του Continent. Το συνονθύλευμά αυτών των στοιχείων αποτελεί ένα portal για έναν κόσμο που όσο αποτρόπαιος και σκληρός να είναι, υπάρχουν στιγμές που ο παίκτης νιώθει πως θα προτιμούσε να ζει εκεί.

Αυτό το επίπεδο απορρόφησης από έναν εικονικό κόσμο είναι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα των video games, έναν κόσμο που παίρνει σάρκα και οστά, σε μεγάλο βαθμό, λόγω του πόσο καλά κατασκευασμένοι είναι οι χαρακτήρες του και τα backgrounds τους. Μερικές από τις πιο επιδραστικές στιγμές στο παιχνίδι, είναι απλοί διάλογοι γύρω από κάποιο τζάκι η φωτιά σε camping. Αυτό βοηθάει άμεσα στο να δεθεί ο παίκτης με τους χαρακτήρες που τον περιβάλλουν, κάτι που αν το writing δεν ήταν στο ψηλό επίπεδο που είναι, θα είχε το αντίθετο αποτέλεσμα.

Νομίζω ότι μιλάω για όλους όσους έχουν παίξει το παιχνίδι αρκετά, όταν λέω ότι πρόκειται για το video game το οποίο έχω σταματήσει τις περισσότερες φορές για να θαυμάσω την θέα η απλά το περιβάλλον, στο οποίο κάνει τεράστια διαφορά το θαυμάσιο sound design (ήχοι κλαδιών που σπάνε, βροχή, άνεμος, μέχρι και το «κλάμα» φαλαινών στους νήσους Skallige), άλλα και η φανταστική επιλογή σε χρώματα και φωτισμούς ανάλογα την ώρα της ημέρα και τις καιρικές συνθήκες.

Ωστόσο, αυτό που ξεχωρίζει για μένα όταν μιλάμε για τέχνη στο Witcher 3, είναι η μουσική. Το soundtrack δεν είναι τίποτα λιγότερο από αριστουργηματικό. Πέραν του ότι από μόνο του είναι πανέμορφο, δεν έχω συναντήσει στη ζωή μου μουσικό υλικό που να συνοδεύει τόσο καλά οπτικό, και να συνεισφέρει στην αφήγηση με τόση ευστοχία. Για πολλούς η πιο χαρακτηριστική στιγμή στο παιχνίδι δεν είναι κάποια μάχη η κάποιο επικό γεγονός, παρά μια στιγμή κατά την οποία μια βάρδος (αποφεύγω λεπτομέρειες για τυχών spoilers) τραγουδάει ένα πανέμορφο άσμα, χρησιμοποιώντας μόνο ένα λαούτο και τη φωνή της. Όλα αυτά σε ένα παιχνίδι όπου το selling point του είναι ότι σφάζεις τέρατα για μια χούφτα orens.

Στις 30 Μαΐου του 2016 και στα πλαίσια του Film Music Festival της Κρακοβίας, η συμφωνική ορχήστρα της πόλης μαζί με την μπάντα Percival (της οποίας ο Marcin Przybyłowicz, συνθετής της μουσικής, χρησιμοποίησε πολλά κομμάτια για το OST) εκτέλεσε ζωντανά το soundtrack του παιχνιδιού σε μια μαγική βραδιά την οποία μπορείτε να δείτε ολόκληρη εδώ.

Το Gwent είναι ένα card game στον κόσμο του Witcher 3, με το οποίο έχω φάει αμέτρητες ώρες. Πολλοί λένε ότι το Witcher 3 είναι ένα mini game για όταν βαριέσαι να παίζεις Gwent. Μια πτυχή  του card game η οποία είναι άξια αναφοράς είναι τα illustrations των καρτών, καθώς η λεπτομέρεια με την οποία είναι σχεδιασμένες προσθέτουν στην ήδη πολύ immersive αισθητική που χρησημοποιει το Witcher 3. Αν το σκεφτεί κανείς, το Gwent είναι ένα video game, μέσα σε ένα video game το οποίο σε κάνει να θαυμάσεις εικόνες μέσα στην εικόνα.

Πέρα από το inception-κάψιμο και τις εξυμνήσεις, το Witcher 3 δεν είναι τέλειο, αλλά είναι το καλύτερο παιχνίδι που έχω βιώσει στα 20 χρόνια που παίζω video games, και μία ματιά στις κριτικές άλλων παικτών δείχνει ότι δεν είμαι μόνος μου σε αυτό. Πέραν του ότι απλά είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι, καταφέρνει να πετύχει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ατμόσφαιρα και την απορρόφηση, όσο λίγα έργα, όχι μόνο στην βιομηχανία των video games, αλλά σε όλα τα οπτικοακουστικά μέσα, ενώ παράλληλα αφηγείται ιστορίες με βάθος που θα ζήλευαν media που επικεντρώνονται καθαρά στον τομέα της αφήγησης. Αν αυτό δεν είναι τέχνη, δεν ξέρω τι είναι.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail