4744 views

Συζήτηση για video games με μια τρανς της Συγγρού

Πάντα σιχαινόμουν τα «δημοσιογραφικά» ρεπορτάζ που έκαναν στις πιάτσες της Συγγρού, παρουσιάζοντας το βραδινό  «freak show» τους, τα ιδιωτικά κανάλια. Ερωτήσεις που χάιδευαν την ανωμαλία του καθενός και αντίστοιχα έκλειναν το μάτι στην καταπιεσμένη, σεξουαλικά νοικοκυρά που έκανε τα βασικά στο κρεβάτι της. Η ιδέα γεννήθηκε μέσα σε δευτερόλεπτα, σε ένα πέρασμα μου από την περιοχή, όταν είχα προμηθευτεί 2-3 παιχνιδάκια από κατάστημα του κέντρου και υλοποιήθηκε πολύ εύκολα μέσα στο ίδιο βράδυ.

– “Ρε κορίτσια, παίζει καμιά σας βιντεοπαιχνίδια;

– “H τάδε. Καμένη. Αλλά βγαίνει πιο αργά. Θα την πετύχεις…

Λίγες ώρες αργότερα η συνέντευξη ξεκίνησε και μετά από ελάχιστα λεπτά τέλειωσε επίσης. Ενώ προσφέραμε ένα μικρό ποσό, λόγω του περιορισμένου χρόνου της συνέντευξης, λάβαμε την άρνηση να εισπραχθεί.

Λοιπόν, κατευθείαν στις δύσκολες ερωτήσεις. Από πότε είσαι gamer φανατική;

Από μικρή, πολύ μικρή. Θυμάμαι είχαμε Playstation, το πρώτο στο σπίτι. Και τα αδέρφια ήταν. Δύσκολο να μην είχες πιάσει μοχλό στα χέρια σου, εκείνα τα χρόνια. Πρώτο μου κόλλημα, Parappa the Rapper. Δεν ξέρω αν το θυμάσαι;

Και βέβαια. Είχα κολλήσει και εγώ ένα διάστημα.

Μου άρεσε η μουσική και ήταν και εύκολο παιχνίδι. Μετά έπαιζα πολύ εκείνη την μαλακία…δεν την θυμάμαι. Με τους ninja, που κρυβόσουν και έπεφτες από πάνω τους και τους ξεκοίλιαζες.

Το Tenchu ρε συ.

Ναι αυτό. Φάγαμε κάτι μήνες σε αυτό.

Επόμενη ερώτηση. Τώρα ποια κονσόλα έχεις και τι παίζεις συνήθως;

Έχω PS4 και PC και παίζω διάφορα. Ανάλογα με την όρεξη. Εντάξει Witcher 3, το έχω σκίσει. Έχει και ωραίο ήρωα, έχει και καλό story. Είχα καεί ένα διάστημα με Lineage, παλιά.

Για τώρα λέω. Εκτός από Witcher.

Φίλε, μη νομίζεις ότι έχω και 40 παιχνίδια. Πιάνω ένα και κάθομαι δίμηνο και βάλε. Το προηγούμενο που είχα αγοράσει, ήταν το Uncharted. Και αυτό καλό. Όχι σαν τα άλλα τρία.

Τα video games μπορούν να σε κάψουν, εάν χωθείς βαθιά και μείνεις χωρίς ζωή και δεν κάνεις άλλα πράγματα.

Βλέπω γουστάρεις παιχνίδια με ωραίους ήρωες. Από γυναίκες τίποτα;

Έλα μωρε. Τι να παίξω; Tomb Raider; Το ψέμα; Υπάρχουν τέτοιες γυναίκες, τόσο “γαμάω”;

Εντάξει, φαντάζομαι…

Τι φαντάζεσαι; Ρε φίλε, τα κάνουν τα παιχνίδια αυτά, για να νομίζουνε κάποιες ότι κάτι είναι. Σκατά ρε φίλε.

Δηλαδή συγνώμη, παίζεις ας πούμε Grand Theft Auto; Προφανώς και είναι πολύ σκληρό για τις γυναίκες, αυτό που παρουσιάζει.

Χίλιες φορές καλύτερα αυτό. Τουλάχιστον λέει πράγματα που γίνονται. Κάπως έτσι είναι, ειδικά έξω. Το άλλο είναι παραμυθάκι για ματσό γκόμενες.

Πάμε σε κάτι άλλο. Switch. Νέα κονσόλα της Nintendo, έχει γίνει χαμούλης. Έχεις τσεκάρει;

Γούσταρα Nintendo. Είχα και το Wii και παίζαμε tennis. Αλλά ρε φίλε, 70 ευρώ για κάθε παιχνίδι δεν μπορώ να δίνω. Αλλά είναι όμορφη η φάση, που το παίρνεις μαζί σου και παίζεις στο κρεβάτι.

Τελευταία ερώτηση και σε αφήνουμε. Λένε ότι οι φανατικοί gamers είναι αντιερωτικοί. Τι λες;

Εντάξει, δεν ξέρω αν είμαι φανατική. Πάντως αυτά τα πράγματα μπορούν να σε κάψουν, εάν χωθείς βαθιά και μείνεις χωρίς ζωή και δεν κάνεις άλλα πράγματα, ρε φίλε. Αλλά σίγουρα παίζει αυτό. Παίζει και να είναι. Αντί να είναι έξω να γαμάνε γκομενάκια, κάθονται και μαλακίζονται.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail