169 views

Ουδέν νεώτερον απο το δυτικό μέτωπο: Battlefield 1 tribute

Η ναυαρχίδα της Electronic Arts αυτή τη στιγμή δεν είναι το Star Wars Battlefront II. Το παιχνίδι αυτό άλλωστε θυσιάστηκε στο βωμό του χρήματος, με όλη την αρνητική φήμη γύρω από το όνομα του να έχει οδηγήσει στην μη-υποστήριξη του από το κοινό. Έτσι λοιπόν, οι ελπίδες εναποθέτονται στο τελευταίο τίμιο παιχνίδι που κυκλοφόρησε η EA μαζί με την DICE και φυσικά αυτό δεν είναι άλλο από το Battlefield 1.

To Battlefield 1 κυκλοφόρησε στα τέλη του προηγούμενου χρόνου, αλλά ποτέ μου δεν το θεώρησα αρκετά σπουδαίο για να αγοραστεί ως νέα κυκλοφορία. Διαδραματίζεται στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, με τα γεγονότα να ξεχειλώνουν και μετά από αυτόν, μιας και υπάρχουν εκστρατείες που αφορούν τον Ρωσικό εμφύλιο αλλά και τον πόλεμο για το πετρέλαιο μεταξύ Μεγάλης Βρετανίας και Οθωμανών.

Όσο αφορά το main story του, είναι αρκετά μικρό, αν και καλοφτιαγμένο. Μέσα σε δύο ημέρες μπορεί κανείς να το τελειώσει ή και σε μια αν επιθυμεί να ‘καεί’ λίγο παραπάνω. Τι μένει λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις; Το multiplayer. Οι περισσότερες εταιρίες πλέον δείχνουν να ενδιαφέρονται (κακώς) περισσότερο για το multiplayer παρά για ένα πολύ δυνατό story mode, μιας και τα κέρδη βρίσκονται εκεί και στο streaming.

Η πρώτη μου εντύπωση ως support main στο Battlefield 1 ήταν κυρίως η δυσκολία του. Γνωρίζοντας άτομα τα οποία παίζουν το παιχνίδι και μπορούσα να τους ακολουθήσω στο πεδίο της μάχης, δυσκολεύτηκα αρκετά να συνηθίσω στην γρήγορη ροή της μάχης αλλά και τον χαώδες κόσμο του πολέμου. Οι χάρτες, σχετικά εκτενείς, αφήνουν το ελεύθερο στις ομάδες των αντιπάλων να σου στήσουν ενέδρα από εκεί που δεν το περιμένεις, να χρησιμοποιήσουν αεροπλάνα/τρένα/τανκς και οτιδήποτε άλλο μπορεί να σκοτώσει ώστε να βγουν νικητές.

Εντυπωσιασμένος από τον αληθοφανές κόσμο του παιχνιδιού, κάτι το οποίο δεν μπόρεσε ποτέ να φτάσει η σειρά του CoD (ούτε και το WWII), αφιέρωσα αρκετό χρόνο στο βιντεοπαιχνίδι. Η ύπαρξη lootbox, ευτυχώς, έχει κρατηθεί ακόμα σε επίπεδο skins, αν και σε κάποια event προσφέρουν και ‘κομμάτια’ από τα οποία ο παίχτης μπορεί να κατασκευάσει ένα νέο όπλο αν καταφέρει και τα συγκεντρώσει όλα. Ευτυχώς για τις τσέπες των φαν, αυτά τα events είναι λίγα και τα αντικείμενα που προσφέρουν δεν αλλάζουν την ροή του παιχνιδιού ούτε καθορίζουν το πόσο επιτυχής είναι η εκστρατεία του παίχτη ο οποίος τα χρησιμοποιεί. Κοινώς, τίποτα σε αυτήν την κυκλοφορία δεν θυμίζει το φιάσκο του Star Wars Battlefront II.

Μαχητικά αεροπλάνα, κάθε λογής χειροβομβίδα, τανκς, οβίδες, πυροβόλα και ελεύθεροι σκοπευτές, έρχονται όλα μαζί και δένουν σε ένα παιχνίδι το οποίο θα σε κάνει να νιώσεις λίγο στο πετσί σου την βαναυσότητα του πολέμου, ο οποίος θεωρούνταν πως θα λήξει όλους τους μελλοντικούς (τραγική ειρωνεία αν αναλογιστεί κανείς τι ακολούθησε). Ο κάθε παίχτης θα χρειαστεί να αφιερώσει χρόνο για να αφομοιώσει τις δυνατότητες κάθε κατηγορίας στρατιώτη που υπάρχει, με τις βασικές να θεωρούνται οι assault, support, medic και scout. Χρόνο χρειάζεται επίσης κανείς για να συνηθίσει τα όπλα, τα σκόπευτρα τους και το πώς αυτά χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά στο πεδίο της μάχης αλλά και σε κάθε εκστρατεία συγκεκριμένα. Υπάρχουν χάρτες με υψώματα που είναι κατάλληλοι για έναν ελεύθερο σκοπευτή, ενώ άλλοι απαιτούν την χρήση πολυβόλων, βομβών και γενικότερα όπλων πεζικού πιο κατάλληλων για τα χαρακώματα. Η πληρότητα του παιχνιδιού και η πιστότητα σε σχέση με την ιστορική διάσταση του πολέμου αποτελεί ένα από τα πλεονεκτήματα του Battlefield 1, το οποίο φυσικά δεν επιλέγει να κανακεύει μονάχα τις ΗΠΑ και δίνει την δυνατότητα στους παίχτες να παίξουν μέχρι και  με Οθωμανούς ή Αυστριακούς. Κύριοι της Activision, τα ακούτε; Βαρεθήκαμε να βλέπουμε παντού D-Day!

Αξίζει να αναφερθεί πως το  multiplayer δεν περιορίζεται μονάχα στο ποιος θα σκοτώσει περισσότερο. Περιλαμβάνονται διάφοροι τύποι παιχνιδιού, οι οποίοι εναλλάσσουν σκοπούς, όπως το να σαμποτάρεις εγκαταστάσεις, να μεταφέρεις μηνύματα, να αμυνθείς κάποιες περιοχές για περισσότερο χρόνο από τον αντίπαλο σου ή να κατακτήσεις εδάφη (το γνωστό σε όλους capture the flag).

Όσο αφορά τον συγγραφέα τούτου δω του άρθρου, θα τον βρείτε να τρώει λάσπη και αίμα εφοδιάζοντας τους άλλους παίχτες με πυρομαχικά, ως ένα πιστό και φιλότιμο support. Για να είμαστε ειλικρινείς, σε ένα τέτοιο παιχνίδι δεν μπορείς ποτέ να ισχυριστείς αν είσαι ικανός ή όχι. Όλα αυτά τα δεδομένα αλλάζουν ανάλογα με τους συμπαίχτες αλλά και τους αντιπάλους. Τη μια στιγμή τα πας σπουδαία, νικάς, δεν έχεις πεθάνει και την άλλη στιγμή δεν σταματάς να γεύεσαι το μέταλλο από τα πυρομαχικά του αντίπαλου πυροβολικού. Κάπως έτσι δεν είναι και ο πόλεμος, σωστά;

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail