116 views

Καλειδοσκόπιο αντιδράσεων και απελπισμένων κινήσεων

Πρόκειται για κάτι που υπήρχε στα ράφια και για χρόνια δεν με είχε απασχολήσει, για την ακρίβεια ήταν στα ράφια του μεγαλύτερου υιού, όντας ένα δώρο φίλου μαθηματικού το επάγγελμα το οποίο και είχε κάνει δώρο στον junior. Ο τελευταίος επειδή ακούει σχετικά συχνά τα καντήλια μου για τον νεοψυχεδελισμό όπως αυτός τουλάχιστον εκφράζεται ως αισθητική στα νεώτερα χρόνια δεν του είχε δώσει σημασία. Για να αποσαφηνίσω την όλη διάσταση των λόγων μου να σας πω ότι πρόκειται για ένα 16 κομματιών puzzle (αυτό ακριβώς που βλέπεται στην φωτογραφία) του οποίου ο γρίφος του δε βρίσκεται στο πως συνενώνονται τα κομμάτια μεταξύ τους βάσει της πλοήγησης των αιχμών τους αλλά βάσει τον εικόνων που έχουν επί της τετράγωνης επιφάνειας τους. Ένα ψυδεχέλημα του οποίου πρέπει να βρεις την τελική μορφή της προσομοίωσης παραισθησιογόνων και μπόλικων αλγόριθμων γεωμετρίας που πρέπει να κατάπιε ο δημιουργός του πριν το εμπνευστεί και κατασκευάσει.

Το δούλεψα το καλοκαίρι για πρώτη φορά με έναν εντελώς διαφορετικό στόχο στο μυαλό μου από αυτόν με τον οποίο σχετίζονται παρόμοιες ενασχολήσεις. Ως γνωστόν τα puzzle σχετίζονται σε επίπεδο πρότασης αλλά και επιλογής με άτομα που πάσχουν από αυτισμό και στα πλαίσια της αρμολόγησης ενός ήρωας σε ένα νέο πεζογράφημα που έγραφα όλο το καλοκαίρι όπου εμπεριεχόταν στην αρχική του έκφανση ένα παιδί 12 ετών το οποίο ήταν αυτιστικό, είπα να βάλω κάτω το puzzle για να αντιληφθώ ένα δυο ζητήματα που σχετίζονται με την προσοχή ανθρώπων που πάσχουν απο αυτισμό, στην προσπάθεια μου να μπω πιο μέσα στο πετσί του ρόλου. Το αστείο βέβαια είναι ότι τελικά στο δεύτερο draft του βιβλίου ο ήρωας εξαφανίστηκε και όχι επειδή εγώ στο μεταξύ είχα ξεκινήσει να απελπίζομαι με τη λύση του puzzle.

Παρόλο που μέσα στο καλοκαίρι τα καθήκοντα μου ως ανθρώπου αυξήθηκαν κατά τουλάχιστον 50% ένεκα της γέννησης ενός νέου τέκνου, όποτε έβρισκα ελεύθερο χρόνο μέσα στην ημέρα, από 30-40 λεπτά το χρονικό παράθυρο που επέτρεπα, το εννοώ το ρήμα, βυθιζόμουν στο σπήλαιο του δημιουργού του Καλειδοσκοπικού (όπως το ονομάζει ο ίδιος ) Puzzle. Φευ! Ξεφύσησα, αγανάκτησα, το λάτρεψα και το στόλισα με διάφορα επίθετα αλλά η καλύτερη version που κατάφερα να φτάσω ήταν τα 12 σωστά συνταιριασμένα πεδία ενώ τα υπόλοιπα 4 στεκόντουσαν (και αυτό συνέβη με αρκετούς επί τραπέζης συνδυασμούς) περιγελώντας με μέ το ανοίκειο τοπίο που παρουσίαζαν σε περίπτωση που προσπαθούσα χωρίς καν να τα βάλω δίπλα δίπλα, αλλά με την πρώτη κιόλας ματιά, δίπλα στα ήδη τακτοποιημένα.

Το άφησα πίσω μου για περίπου 15 μέρες και το ξανάπιασα τις προάλλες έχοντας στο μεταξύ μελετήσει μέχρι και σχετικά βιβλία λύσης μαθηματικών γρίφων, διότι περί τέτοιου πρόκειται στην ουσία, και ευτελίζοντας εαυτόν προσπαθώντας να βρω, το έσχατο σκαλοπάτι, στο δίκτυο αν υπάρχει κάποια λύση για το συγκεκριμένο puzzle. Σχεδόν ευχαριστήθηκα που δεν βρήκα τη λύση πουθενά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κατάφερα στις επόμενες ημέρες κάτι καλλίτερο από τις μέχρι τώρα επιδόσεις μου. Αλλά θα συνεχίσω, ακόμα και αν δεν τα καταφέρω ποτέ…

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail