551 views

To σύμπαν συνωμοτεί: Μια συνέντευξη με τους Universe217

Οι Universe217 είναι απο αυτές τις μπάντες που διατηρούν low-profile στον κόσμο της μουσικής βιομηχανίας και γι’αυτόν τον λόγο η ακόλουθη συνέντευξη αποκτά ιδιαίτερη αξία. Για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για έναν εκ τους σημαντικότερους σύγχρονους πρεσβευτές της Ελληνικής μουσικής σκηνής στο εξωτερικό. Αποκολλημένοι απο μουσικές ταμπέλες, οι Universe δεν σταματούν να εξερευνούν το απέραντο σύμπαν της σκληρής μουσικής παρουσιάζοντας κάθε πιθανή εκδοχή της απο δίσκο σε δίσκο. Ο Μάνος Γεωργακόπουλος, κιθαρίστας και ιδρυτικό μέλος, μιλάει για το παρελθόν και το μέλλον, την μουσική βιομηχανία και την εξέλιξη της underground Ελληνικής σκηνής.

Έχουν περάσει ακριβώς 10 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου album των Universe217. Αν σου ζητούσα να κάνεις έναν απολογισμό αυτών των χρόνων, ποιο θα ήταν το συμπέρασμα σου; Ανταποκρίνεται το «σήμερα» των Universe σε σχέση με τις αρχικές σου προσδοκίες όταν πρωτοξεκινήσατε;

Ευχαριστούμε πολύ για τον χρόνο σου και την συνέντευξη. Όταν αρχίσαμε τόσα χρονιά πριν δεν είχαμε προσδοκίες. Ήταν όλα φρέσκα, καινούργια, και δοκιμάζαμε τα πάντα. Νομίζω στην συνεχεία ήρθε και η απομυθοποίηση, και πλέον είμαστε εδώ, λίγο σοφότεροι, και λίγο πιο τακτοποιημένοι.

Υπάρχει κάτι που σου λείπει από 10 χρόνια πριν; Και δεν αναφέρομαι καταναγκαστικά σε ότι έχει να κάνει με τους Universe αλλά γενικότερα στη ζωή, την καθημερινότητα, οτιδήποτε.

Θα έλεγα αυτή η «πρώτη φόρα» με μαγεύει πολύ. Πρώτη φορά που παίξαμε σε πολύ κόσμο, που κάναμε κάποιο video project, που έπιασα στα χεριά μου την πρώτη κυκλοφορία. Όλα αυτά τα πρώτα. Άλλα ακόμα πιστεύω, ότι υπάρχουν πολλά τέτοια πρώτα να συμβούν.

Το “Change” αποτελεί κατά την γνώμη μου την πιο επιθετική – συνθετικά – έκφραση των Universe ως τώρα. Μιας και είναι γνωστό πως η σχέση σας με τις «ταμπέλες» δεν είναι και πολύ καλή, πόσο διαφορετικούς θα μπορούσαμε να σας ακούσουμε στον επόμενο δίσκο σας;

Νομίζω ότι θα συνεχίσουμε να προκαλούμε τους εαυτούς μας. Δεν αισθανόμαστε δέσμιοι ενός ύφους ή μιας μουσικής κατεύθυνσης, δεν έχει κανένα νόημα να επαναλαμβανόμαστε. Αισθάνομαι ότι έχουμε εξερευνήσει αρκετά αυτό το μουσικό ύφος που πρεσβεύουμε και μου φαίνεται λογική εξέλιξη ο επόμενος δίσκος να έχει άλλη υφή. Βεβαία, συνεχίζουμε να είμαστε μια μπάντα με κιθάρα, μπάσο, φωνή και τύμπανα, και ενορχηστρώνουμε τα κομμάτια μας με αυτά τα εργαλεία.

Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη γραμμή που ακολουθείτε όταν συνθέτετε; Ποια είναι η διαδικασία σύνθεσης ενός νέου δίσκου των Universe;

Μπαίνουμε σε μαι αίθουσα και παίζουμε μέχρι να αρέσει αυτό που γίνεται και στους τέσσερις μας. Κάποιος μπορεί να έχει φέρει κάτι από το σπίτι του άλλα η μαγεία συμβαίνει όταν όλοι μαζί τζαμάρουμε. Άλλοτε είναι μια ωραία ιδέα από την φωνή και χτίζουμε πάνω από αυτήν ή ένα ριφ που φέρει το μπάσο ή η κιθάρα ή ένα πολύ ενδιαφέρον ρυθμικό μέρος . Όταν βρεθεί αυτό, επιμένουμε μέχρι όλα είναι στην θέση τους. Δεν ήταν πάντα έτσι, άλλα σίγουρα αυτό συμβαίνει από το Familiar Places και μετά.

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε από το Ελληνικό κοινό όλο και περισσότερο ενδιαφέρον προς την doom/post σκηνή, κάτι που φαίνεται και από τον – πιο συχνό πλέον – ρυθμό επίσκεψης αντίστοιχων καλλιτεχνών από το εξωτερικό. Συγκροτήματα όπως οι Cult Of Luna για παράδειγμα φέρουν πλέον πολύ μεγαλύτερης αναγνώρισης, είδαμε εξίσου επιτυχία φέτος στην συναυλία της Chelsea Wolfe, των Amenra κλπ. Πως το εξηγείς;

Δεν ξέρω αν είναι μόδα ή αν οι ακροατές βρίσκουν αλήθειες σε αυτήν την σκηνή και για αυτό γίνεται ότι γίνεται. Μου αρέσει πάρα πολύ που οι μπάντες αυτές έχουν την δυναμική και μπορούν να παίξουν σε χώρους κατάλληλους να αποδώσουν αυτό το μεγαλόπρεπες που επιτάσσει αυτή η μουσική σε ποιότητα ήχου/φώτα κτλ. Άρα και με αυτούς τους όρους, και όχι στριμωγμένοι σε βρομερά υπόγεια με ήχο καζανάκι, πιθανών να ενδιαφέρει και πολύ περισσότερο κόσμο όλο αυτό μελλοντικά.

Το να μοιράζεσαι την μουσική σου είναι εσωτερική υπόθεση. Είσαι ειλικρινής; Ο κόσμος το καταλαβαίνει. Δεν είσαι; Το μπαρ έχει μπίρες και αρχίζει το cachup και τα πηγαδάκια.

Παρακολουθώ την Ελληνική Metal σκηνή εντατικά από το 2003. Το underground τότε επί το πλείστον αφορούσε ερασιτεχνικές κυκλοφορίες με κακές παραγωγές, αυτοσχέδια λογότυπα και εξώφυλλα ενώ και συνθετικά σπάνια συναντούσες κάποια ξεχωριστή περίπτωση. Λίγα μόλις χρόνια μετά τα πράγματα άλλαξαν ραγδαία και το επίπεδο ανέβηκε κατακόρυφα. Οι κυκλοφορίες από άποψη παραγωγής και artwork δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις αντίστοιχες του εξωτερικού, ενώ και από άποψη μουσικής έχουμε πλέον μεγαλύτερο εύρος και πολλά περισσότερα αξιόλογα ονόματα να αναδείξουμε πλην της τριάδας Rotting Christ – Septic Flesh – Nightfall που επικρατούσε για δεκαετίες. Τι πιστεύεις ότι επηρέασε αυτή την έξαρση;

Νομίζω αυτό που άλλαξε είναι η πρόσβαση σε τόση πληροφορία. Δεν ήσουν εγκλωβισμένος πλέον στην πόλη σου, που μπορεί εντελώς καταλάθως κάποιος “μεγάλος” να επισκεπτόταν. Μερικά κλικ μακρυά, υπάρχουν άπειρα πράγματα να εμπνευστείς, να συγκριθείς, να τσαντιστείς που δεν τα φτάνεις. Αν δεν είναι κίνητρο αυτό να γίνεις καλύτερος , τότε τι είναι;

Σε όλη τους την πορεία μέχρι σήμερα οι Universe επέλεγαν να αποφεύγουν διακριτικά την δημοσιότητα. Λίγες συνεντεύξεις, λιτή χρήση των social media κλπ. Αποτελεί αυτό μια «δήλωση» πως αδιαφορείτε για την εμπορικότητα των Universe217;

Κάνουμε μουσική. Και όλο τον χρόνο που καταναλώνουμε στην μπάντα, τον δίνουμε στο να κάνουμε καλύτερη την μουσική μας. Είναι τόσο απλό. Σίγουρα καταλάβαμε μέσα στα χρονιά ότι αυτό έχει και άλλες προεκτάσεις αλλά πραγματικά δεν μας ενδιαφέρει όλο αυτό το νέο-social βιομηχανοποίησης της μουσικής. Η ιδέα του να πρέπει να πουλάς εσένα, την θεία σου, την προσωπική σου ζωή, κάτι τέλος πάντων μπας και “γίνεις”, με βρίσκει σε πολλά πράγματα αντίθετο, αν αυτό εννοείς εμπορικότητα.

Ωστόσο θεωρώ την έννοια της εμπορικότητας παρεξηγημένη σε σχέση με την μουσική. Πιστεύω ότι από την στιγμή που ένας καλλιτέχνης μοιράζεται την μουσική του με το ακροατήριο, γίνεται εν δυνάμει «εμπορικός» και ειλικρινά δεν βρίσκω κανένα κακό σε αυτό. Διαφορετικά θα έγραφε μουσική μόνο για τον εαυτό του. Ποια είναι η άποψη σου;

Το να μοιράζεσαι την μουσική σου είναι εσωτερική υπόθεση. Σκας να πεις κάτι και το λες. Είσαι ειλικρινής; Ο κόσμος το καταλαβαίνει. Δεν είσαι; Το μπαρ έχει μπίρες και αρχίζει το cachup και τα πηγαδάκια. Το να μπαίνεις στην διαδικασία να φτιάχνεις σενάρια στο κεφάλι σου σαν δημιουργός για το πως θα πλασάρεις τον εαυτό σου, και πως θα δημιουργήσεις μια κατάσταση, είναι ίσως χρήσιμο βιοποριστικά, άλλα δεν προσφέρει απολύτως τίποτα στην μουσική σου. Ακόμα περισσότερο, το να διεισδύει το εμπορικό στην μουσική σου και να την μεταλλάσσει σε κάτι σχεδόν ειλικρινές, σχεδόν εμπορεύσιμο, σχεδόν ενδιαφέρον που οδηγεί αυτό; Γράφεις μουσική για τον εαυτό σου, δηλαδή μουσική που σε πληρεί εσένα πρώτα από όλα. Σαν δημιουργός κρίνεσαι από το πως παρουσιάζεις το έργο σου και από την ποιότητα του ίδιου του έργου έτσι δεν είναι; Αν δεν είναι εσωτερικό, ειλικρινές, με ταυτότητα του δημιουργού, και αν δεν προκαλεί τα στεγανά, αν δεν δημιουργεί εντάσεις τότε πως να ναι ενδιαφέρον το έργο;

Πως λειτουργεί η σχέση της μουσικής βιομηχανίας με ένα συγκρότημα το οποίο από την μια είναι φιλόδοξο για την εμπορικότητα και την φήμη του αλλά από την άλλη είναι παντελώς ασυμβίβαστο με οτιδήποτε μπορεί να νοθεύσει την αυθεντικότητα του; Είναι εφικτό να πετύχει αυτή η χημεία;

Πάντα είχα πρόβλημα με το “μουσική βιομηχανία”. Δεν αισθάνομαι ότι πλέον ο μόνος τρόπος να παρουσιάσεις την μουσική σου είναι αυτός. Υπάρχουν και άλλες ιδέες και άλλες συνθήκες, υπάρχει σκηνή που βράζει και περιφρονεί αυτή την ιδέα της βιομηχανίας σαν παλαιική. Η ίδια η βιομηχανία αυτή επαναπροσδιορίζει τον εαυτό της, δέκα χρονια πριν πούλαγε CD, τώρα πουλάει περιοδείες και ρούχα. Καλείσαι νομίζω σαν δημιουργός να τα βρίσκεις με τον εαυτό σου και όχι με τον υπεύθυνο πωλήσεων.

Πως οραματίζεσαι το μέλλον των Universe217;

Καινούργια κομμάτια, καινούργιες προκλήσεις, αέναη αναζήτηση για το πως βελτιωνόμαστε και πως παρουσιάζουμε αρτιότερα αυτό που συνθέτουμε.

Είναι νωρίς να μιλάμε για νέο άλμπουμ ή κάποιο EP ίσως;

Όχι, βρισκόμαστε στην διαδικασία σύνθεσης καινούργιου δίσκου εδώ και αρκετό καιρό. Αυτό βασικά μας απασχολεί εξ ολοκλήρου τους τελευταίους μήνες.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail