118 views

Χρόνια πολλά Chris Farlowe

Σαν σήμερα, 13 Οκτωβρίου, πριν 76 χρόνια γεννήθηκε ο Chris Farlowe, ένας από τους αγαπημένους μου τραγουδιστές, ο οποίος ανήκει στην ξεχωριστή κατηγορία εκείνων που μπορούν να σε κάνουν να αναφωνήσεις με θαυμασμό όταν τους ακούσεις για πρώτη φορά. Ας είμαστε ειλικρινείς, πόσοι λευκοί blues / rock τραγουδιστές μπορούν να συγκριθούν με τον Chris Farlowe;

Ξεκίνησε το 1957 τραγουδώντας skiffle και μετά rhythm n’ blues, ενώ η γνωριμία του με τον Bob Taylor τον έφερε στο δυναμικό των Thunderbirds. Μαζί τους κυκλοφόρησε σε single μια εκτέλεση του Call It Stormy Monday του T-Bone Walker, μόνο που ο Farlowe εδώ αναφέρεται παραδόξως ως «Little Joe Cook» (ένας ήδη διάσημος rhythm n’ blues τραγουδιστής της εποχής). Ο λόγος χρησιμοποίησης του ονόματος ενός υπαρκτού προσώπου παραμένει άγνωστος. Το βέβαιο είναι πως το ψευδώνυμο χρησιμοποιήθηκε ώστε να πλασαριστεί ο τραγουδιστής ως έγχρωμος και γνήσιος εκφραστής των blues. Και έπεισε φυσικά, σε βαθμό που όσοι δεν είχαν δει τον Farlowe ζωντανά ήταν πεπεισμένοι πως δεν ήταν ένας λευκός από το Islington του Β. Λονδίνου.

Η μετάβαση του εορτάζοντα στην Immediate οδήγησε στην κυκλοφορία 11 singles, εκ των οποίων τα πέντε ήταν κομμάτια των Rolling Stones. Το Out of Time ξεπέρασε κάθε προσδοκία για διασκευή (υπάρχει και στο OST του Tonite Let’s All Make Love in London) και σκαρφάλωσε στο νο.1 του UK Singles Chart στις 28 Ιουλίου του 1966. Ακούστε τον εδώ και συγκρίνετε με τον Jagger…

Το μεγάλο άλμα στην καριέρα του έγινε βέβαια τον Σεπτέμβριο του 1970 όταν έγινε μέλος των θρυλικών Colosseum. Όσο κι αν οι κατόπιν εορτής υποθέσεις δεν έχουν καμία αξία, είναι νομίζω αδύνατον να πειστεί κανείς πως θα τα κατάφερνε κάποιος καλύτερα από τον Farlowe δίπλα σε γίγαντες όπως οι Jon Hiseman, Dave «Clem» Clempson, Dave Greenslade, Dick Heckstall-Smith και Mark Clark. Το εκτελεστικό όργιο στο Lost Angeles (από το Live, 1971) παραμένει μία από τις αγαπημένες μου ζωντανές εκτελέσεις κομματιού (και η προσωπική μου, πρώτη, σοκαριστική επαφή με τη φωνή του Farlowe):

Mετά τη διάλυση των Colosseum προσχώρησε για δύο albums στους Atomic Rooster και από εκεί και πέρα ακολούθησε πιο μοναχική πορεία με πολλές συνεργασίες, όπως με τους Greenslade, Maggie Bell, Bobby Tench, Van Morrison και φυσικά με τον Jimmy Page:

Θα μπορούσε να γράψει κανείς πολλά για την προσφορά του στη Βρετανική R&B, blues και blues rock σκηνή, την συμβολή του στο jazz-rock εν τη γεννέση του μετά την progressive στροφή το 1969 κ.τ.λ. Πέρα όμως από μία στεγνή απόδοση των του Καίσαρος στον ίδιο, αυτό που μετράει και θα μετράει για πάντα είναι η αμείωτη ανατριχίλα που προκαλεί κάθε φορά το βάθος, η δύναμη και η μοναδική εκφραστικότητα της φωνής του.

Πέρυσι τις 30 Ιουλίου συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου από την Αγγλία. Στην εκδήλωση στο Wembley κλήθηκε ο τραγουδιστής του κομματιού που βρισκόταν στο νο.1 εκείνη την ημέρα να ανέβει στη σκηνή.

Χρόνια πολλά κ. Farlowe.

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail