159 views

Ο Καμπούρης του San Francisco: Ένα κείμενο για τον Perry Blake

Πάνε περίπου 19 χρόνια από τότε που ο Perry Blake μας συστήθηκε με το album που έφερε ως τίτλο το όνομά του. Αναμφίβολα το 1998 το trip-hop βρισκόταν στο peak της δημοτικότητας του και το κοινό ήταν φιλικό στην downtempo μουσική γενικότερα. Αυτό που ξεχώρισε αμέσως τον Ιρλανδό τραγουδοποιό ήταν η ιδιαίτερη singer/songwriter αισθητική που είχαν τα τραγούδια του. Εξομολογητικός, αισθαντικός και ειλικρινής στις προθέσεις του, κατάφερε να απευθυνθεί με την ίδια επιτυχία σε άντρες και γυναίκες. Ταγκαρίστηκε ως ο Scott Walker της εποχής του, ενώ και οι συγκρίσεις με τον David Sylvan δεν έλειψαν, από τους μουσικοκριτικούς.

Θυμάμαι πιτσιρικάς να διαβάζω το Ποπ & Ροκ και να βάζω το όνομά του σε αυτή την ατέλειωτη λίστα με τους check soon καλλιτέχνες. Μετά από πολλά χρόνια, καθώς η λίστα δεν ήταν ποτέ διαχειρίσιμη, κατάφερα να ακούσω τον ομώνυμο δίσκο. Έναν δίσκο που μοιάζει καταδικασμένος να πάρει μια θέση στις μεταμεσονύχτιες ακροάσεις, μοναχικές ή μη, όσων ασχοληθούν μαζί του.

O Blake συνέχισε να δισκογραφεί ανελλιπώς τα επόμενα χρόνια, με πολύ αξιόλογα αποτελέσματα, που δυστυχώς παρέμειναν στην σκιά του πρώτου του album. Το 2007 κυκλοφόρησε ο τελευταίος σόλο δίσκος του, ενώ το 2014 επανεμφανίστηκε με τους Electro Sensitive Behaviour. Σύμφωνα με τη Facebook σελίδα του, μέχρι τα Χριστούγεννα θα έχει μπει στο studio για να ηχογραφήσει τη νέα του σόλο δουλειά, που αναμένεται προς τα μέσα του 2018.

Ακολουθούν 2 κομμάτια που πιθανότατα να σας πείσουν να δώσετε μια ευκαιρία σε έναν από τους καλύτερους «υπόγειους» δίσκους των 90’s (η πιο υποτιμημένη, μουσικά δεκαετία, γεμάτη με διαμάντια που δεν έχουν αναγνωρισθεί ακόμα). Μπορεί να γίνει συντροφιά και στις δικές σας νύχτες.

 

WEEPING TREE

THE HUNCHBACK OF SAN FRANCISCO

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail