331 views

Top 10 δίσκοι της χρονίας: Γιώργος Παυλόπουλος

Eρχόμενος από μουσικό background, το γεγονός ότι στους πρώτους μήνες λειτουργείας του Crookedminds.net έχω γράψει μόνο ένα κείμενο που να αφορά μουσική, με κάνει να νιώθω περίεργα. Ας πούμε πως αισθάνομαι ότι χρωστάω στον εαυτό μου να μιλάω περισσότερο για το θέμα το οποίο έχω την περισσότερη αυτοπεποίθηση να θίξω από οποιοδήποτε άλλο.

Ώρα λοιπόν να αλλάξει (λίγο) αυτό! Το 2017 τελείωσε και οι best of λίστες ακόμα πάνε και έρχονται, οπότε δεν θα μπορούσα να μην αρπάξω την ευκαιρία να κάνω και εγώ την obligatory top 10 albums λίστα για το 2017. Παρακάτω λοιπόν ακολουθεί η (διόλου αντικειμενική) σχετική λίστα με τις προσωπικές μου μουσικές επιλογές για το 2017.

10. Backtrack – Bad To My World

Οι Νεοϋορκέζοι με την τρίτη τους κυκλοφορία, επιβεβαίωσαν ότι δεν είναι «τυχαίοι» ούτε περαστικοί από την hardcore σκηνή. Το Bad To My World δεν ξεφεύγει ιδιαίτερα από παλιότερες δουλειές τους από άποψης ήχου, ούτε από άποψης ποιότητας. Προσφέρει όμως 10 κομμάτια απο αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά οι Backtrack, κομμάτια που σε κάνουν να θες να γίνεις βίαιος.

9. Mavradoxa – Lathean Lament

Ενώ ο δίσκος έχει κυκλοφορίσει εδώ και μήνες, έπεσε στα αυτιά μου πρόσφατα και προς το τέλος του χρόνου και με έκανε να εθιστώ στο άκουσμα του. Μεγάλα κομμάτια, έξυπνα αλλά συνάμα μινιμαλιστικά riffs και μια απερίγραπτη ατμόσφαιρα που πρέπει να την βιώσει κανείς για να την αντιληφθεί. Με τον sophomore δίσκο τους, οι Mavradoxa αποκτήσαν έναν μεγάλο fan που ανυπομονεί να ακούσει τις επόμενες δουλείες τους.

8. Darkest Hour – Godless Prophets And The Migrant Flora

Λυκειακοί μου ήρωες. Στα αυτιά μου τότε ήταν η φυσική εξέλιξη μίας από τις αγαπημένες μου μπάντες, τους At The Gates. Ωστόσο, το να βλέπω μια μπάντα να μεγαλώνει μαζί μου, και μετά από 12 χρόνια (απ την πρώτη φορα που τους πρωτοάκουσα) εξέλιξης να καταφέρνει να είναι ακόμα relevant, τόσο στα δικά μου γούστα τα οποία διαμορφώθηκαν με τα χρόνια, άλλα και σε μια σκήνη που είναι απίστευτα απαιτητική και διαρκώς επεκτεινόμενη, λέει πολλά για την δουλεία που κάναν οι Darkest Hour με το Godless Prophets.

7. Comeback Kid – Outsider

Οι Comeback Kid είναι ίσως η αγαπημένη μου μπάντα αυτή τη στιγμή. Αν υποθέσουμε ότι στη συγκεκριμένη λίστα η υποκειμενικότητα είναι «μετρημένη», τότε όταν μιλάω για τους CBK οποιοδήποτε ίχνος αυτής σίγουρα φεύγει από το παράθυρο. Αυτό δεν σημαίνει ότι το Outsider δεν είναι ένας φανταστικός και πολυδιάστατος για τα δεδομένα του punk/hardcore ήχου δίσκος και υπεράξια προσθήκη στην δισκογραφία της Καναδικής μου αδυναμίας.

6. End – The Unforgiving Arms Of God

Μιλώντας για Καναδικές αδυναμίες, οι End είναι ένα “supergroup” με μέλη των Counterparts, Fit For An Autopsy, Structures, Misery Signals. Μια μπάντα που βγήκε από το πουθενά και απλά ταρακούνησε την σκηνή με το πόσο απίστευτα βίαιη είναι και πόσο tight και ισοπεδωτικό είναι αυτό που παίζουν. Αν θέλετε μια εικόνα για το πως είναι να ακούτε αυτό το EP, φανταστείτε μια Kαναδική μπότα να σας πατάει το πρόσωπο καθώς ζητάει συγνώμη – για πάντα.

5. Turnover – Good Nature

Οι Turnover είναι μπάντα που ξεκίνησε από pop punk με d-beats και γινόταν με κάθε κυκλοφορία πιο υποτονική, σε βαθμό φλέρταρε την shoegaze στο Peripheral Vision του 2015. Η περσινή τους κυκλοφορία, Good Nature, είναι ένας dream pop/rock δίσκος ο οποίος αγκαλιάζει και εκφράζει το συναίσθημα του καλοκαιριού με ποιητική ακρίβεια και ενα retro twist. Αν είστε fans συγκροτημάτων όπως Beach House και Slowdive, θαρρώ πως το Good Nature αξίζει τουλάχιστον την περιέργεια σας.

4. Wolves In The Throne Room – Thrice Woven

Μετά από ένα διάλειμμα από τον ατμοσφαιρικό black metal ήχο για χάρη μιας dark ambient κυκλοφορίας, οι Wolves In The Throne Room επέστρεψαν με τον καλύτερο black metal δίσκο της χρονιάς κατά πολλούς. Η πρωτόγονης φύσης ατμόσφαιρα που το διακατέχει, κάνει το Thrice Woven ένα ταξίδι που οποιοσδήποτε οπαδός του ατμοσφαιρικού black metal θα πρέπει να κάνει.

3. Code Orange – Forever

Ο δίσκος-αποκάλυψη που εκτίναξε τους Code Orange στα ουράνια της metal σκηνής. Έχει ενέργεια, ατμόσφαιρα, προσωπικότητα, καινοτομίες και είναι συνολικά μια εμπειρία και ένα roller coaster συναισθημάτων. Η επιτυχία που διαδέχτηκε την κυκλοφορία είναι κάθε άλλο παρά τυχαία και το μέλλον για τους Code Orange φαντάζει λαμπρό.

2. Outlier – Through A Set Of Rose Shaded Eyes

Αν υπήρχε βραβείο αντίστοιχο του «πιο βελτιωμένου παίκτη» στην (metal) μουσική αυτό θα πήγαινε αυτόματα στους Outlier. Το συγκεκριμένο group έγινε από μπάντα δοξολογίας στους Counterparts, σε κάτι εντελώς δικό τους. Μια μίξη melodic/post hardcore με black metal, που όταν είναι aggressive είναι καλό, αλλά όταν δίνει χώρο στην ατμόσφαιρα γίνεται ακόμα καλύτερο. Μια απ τις μεγαλύτερες και πιο ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς και ένας από τους πιο ενδιαφέρον δίσκους, όταν μιλάμε για τα γούστα μου, τα τελευταία χρόνια.

1. Loathe – The Cold Sun

Έχοντας ακούσει το πρώτο EP των Loathe, είχα προσδοκίες, αλλά όχι ιδιαίτερα μεγάλες ως αναφορά την πρώτη full length κυκλοφορία τους. Όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να ακούσω το The Cold Sun σε press promo copy, αισθάνθηκα μόνος. Αυτό διότι δεν μπορούσα να μοιραστώ τα συναισθήματα, που με έκανε να νιώσω αυτός ο δίσκος, με κανέναν. Δεν είναι αυτό που παίζουν κάτι καινοτομικά αποκαλυπτικό, αλλά είναι ο τρόπος που το κάνουν. H αισθητική, το συναίσθημα σε συνδυασμό με το υπεράφθονο ταλέντο που ξεχειλίζουν οι Loathe, δίνει σχήμα σε ένα αριστούργημα του είδους του, που μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει την προβολή που του αξίζει και ίσως δεν την πάρει ποτέ.

Honorable Mentions 

HeretoirThe Circle

The Great Old OnesEOD: A Tale Of Dark Legacy

Shadow Of IntentReclaimer

Get The ShotInfinite Punishment

CounterpartsYou Are Not You Anymore

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail