495 views

Εις το όνομα του Δανδή και της Πριγκίπισσας

Πολλοί πιστεύουν ότι την επομένη της προβολής του πρώτου Star Wars της δεκαετίας του 70 στον πλανήτη δημιουργήθηκαν στρατιές αφιονισμένων οπαδών κάθε ηλικίας και φυλής. Τραγικό λάθος και αυτό έχει απόλυτα να κάνει με το πως το συλλογικό συνειδητό υποδέχτηκε την ταινία του Lukas. Μόνο οι έφηβοι πωρώθηκαν με τον Star Wars, οι ενήλικες το αντιμετώπισαν σαν μια ταινία όπου δεν υπήρχε μήτε μισό σημείο όπου θα μπορούσε να πιστωθεί στις ανησυχίες τους, βασιζόμενοι στο μανιχαϊστικό σενάριο. Και μπορεί μέχρι να φτάσει το saga στην Επιστροφή του Jedi, να είχαμε γίνει πολλοί οι τελικιασμένοι και να είχαν σταματήσει τα αστεία που είχαν κάνει την εμφάνιση τους στην πρώτη ταινία άμα την προβολή της στις αίθουσες και συνήθως αφορούσαν τα φωτόσπαθα («άμα καεί η ασφάλεια κόβει μαρούλι» και διάφορα τέτοια γυμνασιακά) όμως ο μύθος είχε δημιουργηθεί.

Ο George Lukas θυμίζω ότι είχε ζητήσει να έχει τα δικαιώματα από το merch της τριλογίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σκάει κατά καιρούς υψηλού επιπέδου αλλά πανάκριβο merch το οποίο πολύ δύσκολα εντοπιζόταν στην τοπική αγορά. Γι’αυτό και κάναμε πανηγύρια όταν βρίσκαμε κάτι. Με την prequel τριλογία δεν ξεκίνησαν μόνο τα καντήλια αλλά και μια πιο εκτεταμένη promo λογική που έφερε το Star Wars σε πιο πολλά σημεία, για την ακρίβεια γέμισαν όχι μόνο μαγαζιά παιχνιδιών αλλά και άλλα σημεία όπως super markets και βιβλιοπωλεία με φιγούρες, τσάντες και τετράδια. Το ότι ήταν απογοήτευση η τριλογία με ελάχιστα αξιομνημόνευτα σημεία (τα αξιολόγησε ορθότατα ο Αλέξανδρος Τοπιντζής εδώ, εγώ θα έβαζα και τον αγώνα ταχύτητας με τον Anakin στα μικράτα του) είναι δεδομένο παρόλο που μερικοί όψιμοι οπαδοί προσπάθησαν να το δικαιολογήσουν λέγοντας ότι έτσι έμπαινε σωστό συνειρμικό στην εξέλιξη του μύθου.

Όταν τα σκηνικά (φυσικά και πράσινα CGI) πήραν την οδό παραγωγής με την υπογραφή του J.J. Abramhs στο προπέρσινο φίλμ, προσωπικά θόλωσα διότι αυτό σήμαινε (και επιβεβαιώθηκα) ότι ο J.J.  θα παρατήσει το καινούργιο Star Trek. Για να λέμε όμως του στραβού το δίκιο ο J.J. ήταν πάντα με τη μεριά του Star Wars και όχι αυθεντικός Τρεκάκιας και επίσης όπως ο ίδιος ομολόγησε έβαλε τούρμπο στην παρέα του Κερκ εμβολιάζοντας το σοφιστικέ του πασιφιστικού αστρόπλοιου με το νευρώδες της δράσης που χαρακτήριζε την πρώτη τριλογία Star Wars, το έκανε το Star Trek απόλυτα σύγχρονο. Ο J.J.  μας ψάρωσε με ένα θαυμάσιο τρέιλερ, μπήκαμε στην αίθουσα να δούμε την ταινία, είχαμε φάει στη μάπα μέχρι και βαλιτσάκια για το νηπιαγωγείο με την νεόκοπη πρωταγωνίστρια, δεχτήκαμε και την πολιτική ορθότητα της ταινίας και ήμασταν έτοιμοι να πάμε σπίτια μας κάπου στα ¾ της ταινίας, ρίχνοντας εκ νέου καντήλια διότι δεν μπορείς κύριε να μας πετάς έτσι το θάνατο του Χαν Σόλο, πονάμε ρεεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!, ήμασταν λοιπόν έτοιμοι να ψάξουμε τις τσέπες του παλτού μας για τα κλειδιά του σπιτιού και κάνει ο άτιμος εκείνη την τελική σκηνή με το βράχο και τον Luke Skywalker. Κλάμα, κλαίμε ρε σας λέω. (Ο σκαμμένος Mark Hamill, σαρώνει τα πάντα, ο αρχαϊσμός που αγαπάμε, το καλό εναντίον του κακού, ο ιππότης επιστρέφει, ο ουμανισμός θα νικήσει, ο ατέρμονα ηρωικός θα οδηγήσει τις στρατιές πάλι εναντίον των φαύλων, όλα αυτά μας υποχρέωσαν να αφήσουμε τα κλειδιά πίσω στην τσέπη, να αναλυθούμε σε δάκρυα και άντε να εξηγήσεις στον μυημένο μεν αλλά έκπληκτο αφετέρου υιό τους λόγους.

Γι αυτό και σε περιμένουμε ρε Luke. Πάμε με δελτόπτερα να τους αφαλοκόψουμε. Στο όνομα της χαμένης για πάντα πριγκίπισσας και του (κινηματογραφικά ευτυχώς μόνο) αδικοχαμένου δανδή.

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

cool good eh love2 cute confused notgood numb disgusting fail